Ιδού ο ένοχος!

έγραφε το ΒΗΜΑ στις 3-10-2004 αλλά ποιος νοιαζόταν τότε ...

"* Ο κ. K. Καραμανλής αντιγράφει το στυλ διακυβέρνησης που ακολουθούσε ο ιδρυτής της Νέας Δημοκρατίας

O ανιψιός μιμείται τον θείο

H υποβάθμιση του Υπουργικού Συμβουλίου και ο κλειστός ηγετικός πυρήνας

ΔΗΜΗΤΡΑ ΚΡΟΥΣΤΑΛΛΗ | Κυριακή 3 Οκτωβρίου 2004

Είθισται μια νέα κυβέρνηση να δίνει το στίγμα των προθέσεών της τις πρώτες 100 ημέρες της παρουσίας της στην εξουσία. H κυβέρνηση της ΝΔ συμπληρώνει τις 200 και δείχνει σαν να λείπει από την πυξίδα της η βελόνα. Ο ρόλος του Υπουργικού Συμβουλίου υποβαθμίστηκε, σε αντίθεση με την Κυβερνητική Επιτροπή που συνεδριάζει συχνότερα από κάθε άλλο
κυβερνητικό όργανο. H διεύθυνση της κυβέρνησης ασκείται από έναν κλειστό ηγετικό πυρήνα (αγνώστου συνθέσεως) που περιβάλλει τον πρωθυπουργό κ. K. Καραμανλή.

Πολλά λέγονται για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί ή δεν λειτουργεί η κυβέρνηση· ο τυπικός απολογισμός των 200 ημερών - στη διάρκεια των οποίων, πέραν των προσφάτων κρίσεων, διεξήχθη το δημοψήφισμα για το Σχέδιο Αναν και οι Ολυμπιακοί Αγώνες - καταλήγει σε 19 συνεδριάσεις της Κυβερνητικής Επιτροπής, δύο του Υπουργικού Συμβουλίου και μία του ΚΥΣΕΑ.

Είναι φανερό ότι ο Πρωθυπουργός δεν έχει οριστικοποιήσει ακόμη το μοντέλο με το οποίο πρόκειται να κυβερνήσει, πέραν μιας ρετρό τάσης για αντιγραφή του ιστορικού ηγέτη της παράταξης Κωνσταντίνου Καραμανλή. Ο ρόλος που έχει επιφυλάξει ο κ. Καραμανλής για τον εαυτό του είναι ενός Πρωθυπουργού δυσπρόσιτου και υπεράνω πάσας πολιτικής ευθύνης, σε αντίθεση με τον κ. K. Σημίτη που, κατά την έκφραση στενού συνεργάτη του, «βουτούσε από μόνος του σε κάθε κρίση». Μόνο που ο ιδρυτής της ΝΔ πέρασε διά πυρός και σιδήρου προτού γίνει ο απόμακρος «θεός» της Πολιτείας."

... αν ένας "κλειστός ηγετικός πυρήνας, αγνώστου συνθέσεως" πέριξ του ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ, διοικεί την άμοιρη λεηλατημένη χώρα μας.

Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και Δήμος Θερμαϊκού

Ανάπτυξη της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης ή υποχώρηση στις μικροπολιτικές-

Από το αίτημα για μονές Βατοπεδίου στο αίτημα για πανεπιστήμια

Στην Ελλάδα, η πολιτική ίδρυσης περιφερειακών πανεπιστημίων και τμημάτων αυτών, ξεκίνησε στη δεκαετία του 1960 ενώ από τη δεκαετία του '70, πήρε σημαντικές διαστάσεις. Στις δεκαετίες που ακολουθούν το ΥΠΕΠΘ δέχεται αιτήματα για δημιουργία πάνω από 100 νέων Τμημάτων ΑΕΙ σε πόλεις και Δήμους, όπως ο Δ. Λουτρόπολης - Θερμής Λέσβου, η Νάουσα, το Σιδηρόκαστρο κ.ά.. Τα αιτήματα αυτά είναι διατυπωμένα κυρίως από τοπικούς φορείς και βουλευτές σε μια πρωτοφανή σύμπνοια απόψεων.

Σύμφωνα με την άποψη πολλών ειδικών ή μη, το περιφερειακό πανεπιστήμιο μπορεί «εν δυνάμει» να προσφέρει πολλά σε μια τοπική κοινωνία (αύξηση ενεργούς ζήτησης, συγκράτηση πληθυσμού, αύξηση του κοινωνικού γοήτρου, δημιουργία υποδομής, κλπ). Σηματοδοτούμε τη λέξη «εν δυνάμει» γιατί, βέβαια, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός της μη σωστής και ικανοποιητικής λειτουργίας τους σε όλες στις περιπτώσεις. Έτσι, η θεωρούμενη συμβολή τους στην οικονομική και πολιτισμική αναβάθμιση της τοπικής κοινωνίας δεν είναι αυτονόητη. Εξαρτάται από το εύρος και τη διαθεσιμότητα της τοπικής αγοράς (καταστήματα, διαμερίσματα, κ.λ.π.) και από το ποσοστό της εκμετάλλευσης της τοπικής οικονομίας των πλεονεκτημάτων που δημιουργούνται εξαιτίας της λειτουργίας μιας πανεπιστημιακής μονάδας στην περιοχή της (π.χ. ύπαρξη υψηλά εξειδικευμένου προσωπικού -διδασκόντων και φοιτητών).

Υπό αυτές τις συνθήκες, το πανεπιστήμιο μπορεί να συμβάλει στην οικονομική, κοινωνική και πολιτισμική ανάπτυξη μιας περιοχής. Αλλά πολύ περισσότερο η δημιουργία των περιφερειακών πανεπιστημίων αυξάνει την κοινωνική δικαιοσύνη στο χώρο, όσον αφορά τη δικαιότερη κατανομή των ευκαιριών που παρέχονται για την πρόσβαση των νέων των διαφόρων περιοχών στη φοίτηση στο πανεπιστήμιο. Αρκεί βέβαια οι αποφάσεις σε πολιτικό επίπεδο να μην τα μετατρέπουν σε «επαρχιώτικα» πανεπιστήμια, όπου σπουδάζουν «επαρχιωτάκια» με «επαρχιώτες» διδάσκοντες.

Κατά την άποψή μου όλα τα παραπάνω επιχειρήματα είναι καλά και συμφέροντα. Εκείνο, όμως, που θεωρώ ως άριστο επιχείρημα -και γι’ αυτό συμφώνησα για την ίδρυση πανεπιστημίου στην περιοχή μας με την ταυτόχρονη παραχώρηση δημοτικής έκτασης- είναι ο ρόλος και ο σκοπός του πανεπιστημίου, οι οποίοι εξ ορισμού είναι ερευνητικοί και εκπαιδευτικοί. Είναι κοινά αποδεκτό ότι τα πανεπιστήμια συμβάλλουν αποφασιστικά στην προώθηση της βασικής έρευνας (κριτική ανανέωση και παραγωγή νέας γνώσης, τεχνολογίας και δεξιοτήτων, κ.λ.π.), που στη συνέχεια μπορούν να την αναπτύξουν και να την εφαρμόσουν οι παραγωγικές δυνάμεις της χώρας αλλά και ιδιαίτερα της τοπικής κοινωνίας. Για παράδειγμα μια πανεπιστημιακή έρευνα για τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες και ανάγκες του Δήμου μας θα μπορούσε, ίσως, να βοηθήσει στην ολόπλευρη και αποτελεσματική ανάπτυξή του, μέσω προγραμμάτων εργασίας, εκπαίδευσης και λαϊκής επιμόρφωσης, όπως ήδη έχει εφαρμοστεί σε Δήμους της Θεσσαλονίκης με άριστα αποτελέσματα.

Ενόψη, λοιπόν, της συμφωνίας του Δήμου μας με το πανεπιστήμιο Μακεδονίας για μετεγκατάσταση τμημάτων του στην περιοχή μας ακούγονται και θα ακουστούν πολλά. Ήδη άρχισαν οι κραυγές των φερεφώνων και οι βαριές καταγγελίες «περί συναλλαγής» εμού και της συμπολίτευσης. Και ακόμη χειρότερο άρχισαν να φωνασκούν εκείνοι που στην προηγούμενη διοίκηση είχαν συμφωνήσει με την παραχώρηση των συγκεκριμένων εκτάσεων στο πανεπιστήμιο και να αμφισβητούν τις προθέσεις αυτών που συμφώνησαν τώρα.. Ας μας απαντήσουν, όμως, ποιες οι ωφέλειες του Δήμου μας από την παραχώρηση εκτάσεων στο ΚΑΠ-ΠΑ στο οποίο, σημειωτέον, πληρώνει ο Δήμος για να κάνει μια εκδήλωση και το φαγητό σερβίρεται υπαίθρια για να μην λερωθεί ο «ιερός» αυτός τόπος; Ας μας πουν αυτοί που μιλούν για περιβαλλοντική καταστροφή, αν θα ισχυριζόταν το ίδιο αν ιδρυόταν ένα νοσοκομείο στην περιοχή μας ή ακόμα και πανεπιστήμιο με χορηγία του κράτους; Τι μετράει τελικά σ’αυτή τη ζωή; Η ανθρώπινη ανάγκη, η ιδιοκτησία, ή τι άλλο; Ας μην ξεχνάμε ότι τα δημόσια αγαθά, όπως αυτά της εκπαίδευσης και του δημόσιου χώρου, είναι αναφαίρετα δικαιώματα των ανθρώπων και οφείλουμε να τα διαχειριζόμαστε προς όφελος τους. Ας σταματήσουν, λοιπόν, οι «ειδικοί» να βγάζουν «επιστημονικά» συμπεράσματα και ας προσπαθήσουμε όλοι μας να αφουγκραστούμε τις ανάγκες των ανθρώπων-πολιτών. Αυτών που κάποιοι/ες επιμένουν να τους θυμούνται μόνο προεκλογικά.

ΜΕΝΔΡΙΝΟΣ Ιωάννης

Δημοτικός Σύμβουλος

Δήμου Θερμαϊκού

Προς διαγκωνιζόμενους εκλεγμένους άρχοντες.

"Η Αυτοδιοίκηση, εσείς, οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι των τοπικών κοινωνιών, αν δεν αλλάξει αυτή η κατάσταση, θα παραμείνετε επαίτες, διαγκωνιζόμενοι για την εύνοια κάποιου υπουργού, στριμωγμένοι μεταξύ των δίκαιων απαιτήσεων της τοπικής κοινωνίας από τη μία πλευρά, και του πολιτικού και οικονομικού ευνουχισμού σας, από το κεντρικό πολιτικό σύστημα, από την άλλη, που θα σας αναγκάζει να επιβάλετε, πολλές φορές, για να επιβιώσετε, και φόρους. Και τότε θα ακούτε τα πραγματικά δίκαια αιτήματα, τη δίκαια κατακραυγή πολλών πολιτών και επιχειρηματιών, που θέλουν την επιχειρηματικότητα, που θέλουν τη δημιουργικότητα, αλλά που θα σας αναγκάζει, ακριβώς η έλλειψη δικών σας πόρων, να στριμώχνετε περισσότερο και τον απλό πολίτη.

Θα βρίσκεστε πάντα στο δίλημμα, από τη μεριά να σκύψετε το κεφάλι στις απαράδεκτες απαιτήσεις και αντιλήψεις ενός ρουσφετολογικού συστήματος, που σας θέλει εξαρτήματα κεντρικών και προσωπικών μηχανισμών, ή, από την άλλη, να επιλέξετε να απομονωθείτε, ηρωικά υπερασπιζόμενοι το δικαίωμα της ορθής και ορθολογικής εξυπηρέτησης των συμφερόντων των συμπολιτών σας, της τοπικής κοινωνίας, την οποία εκφράζετε."

Μέρος απ' την ομιλία του Γιώργου Α. Παπανδρέου στο συνέδριο της ΚΕΔΚΕ στη Θεσσαλονίκη που μου δίνει κουράγιο.

Να σε κάνω μια ερώτηξη μπρε;

Εκλογές με λίστες

ή

εκλογές με ληστές;

Κάρτα στον Πρωθυπουργό.

Στείλε κι εσύ

Η πρωτοβουλία ξεκίνησε από την WWF Hellas.

Εγώ την βρήκα από εδώ:

http://bioannis.wordpress.com/

Ρε μαλάκα τι μου λες;

Άραγε γιατί μισούν τους καθηγητές τους;

Για το καλό τους!

Του Γιώργου Λαζαρίδη

Η ανάληψη της προσωπικής ευθύνης 15χρονου μαθητή γυμνασίου του Δήμου μας, για μια ενέργεια μάλιστα που δεν έκανε ποτέ αλλά γνώριζε και συμμετείχε ως θεατής, κρίθηκε από καθηγήτρια του σχολείου του ως επίδειξη θράσους.

Θέση πρωτοφανής, τελείως αντιπαιδαγωγική και επικίνδυνη. Θέση που βρίσκεται σε ευθεία αντίθεση με τα κοινωνικά πρότυπα που ορίζουν την ανάληψη ευθύνης ως πράξη γενναιότητας, θάρρους και υπευθυνότητας η οποία ολοκληρώνεται με την έκφραση συγνώμης.

Ακόμη και οι εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου ελαφρύνουν τη θέση τους όταν ομολογούν την ευθύνη τους. Όταν το κάνει ένας μαθητής και ταυτόχρονα χλευάζεται και επιτιμείται από καθηγήτριά του, υπάρχει άραγε λέξη που να μπορεί να αποδώσει με ακρίβεια την ποιότητα του συγκεκριμένου όντος;

Προφανώς ευθυνόφοβη η ίδια, τρομάζει στη θέα ενός 15χρονου παιδιού που δεν διστάζει να εκφραστεί με ειλικρίνεια σε μια συνεδρίαση του συλλόγου διδασκόντων καθηγητών και να αναλάβει την ευθύνη, όχι μιας πράξης αλλά μιας πρόθεσής του!

Πόσο μάλλον όταν αυτό γίνεται μπροστά σε ένα συγκεκριμένο συμβούλιο το οποίο, λόγω της αγανάκτησης των μελών του για την κατάσταση που επικρατεί στις αίθουσες του σχολείου, δεν συνεδριάζει για να ακούσει και να κρίνει αλλά για να εκτελέσει την προαποφασισμένη, από καιρό, πρόθεσή του να εξοντώσει όσους «απείθαρχους» εμφανιστούν μπροστά του. «Για το καλό τους», λένε. Τίνος το καλό αναρωτιέμαι εγώ;

Πιθανότατα, αυτή δεν θα έπραττε ποτέ κάτι ανάλογο παρά θα έκανε την «πάπια» προκειμένου να πέσει στα μαλακά (μήπως αυτό θα έπρεπε να συμβουλεύουμε κι εμείς στα παιδιά μας να πράττουν;) Συνήθης συμπεριφορά άλλωστε των ενηλίκων μπροστά στον κίνδυνο να υποστούν τις συνέπειες πράξεων ή παραλείψεών τους.

Βέβαια ένας καθηγητής, ουδέποτε θα βρισκόταν στη θέση να απολογηθεί για μια πράξη που δεν έκανε, παρά μόνο είχε την πρόθεση να την κάνει. Εξάλλου ουδέποτε δεν ελέγχονται ή αξιολογούνται για την απόδοση ή την επάρκειά τους, τόσο γνωστική όσο και ψυχική.

Παρόλο ότι η συγκεκριμένη καθηγήτρια δεν ήταν η μοναδική που εκφράστηκε ανάλογα, καθώς έσπευσαν αρκετοί συνάδελφοί της να συμφωνήσουν, έχει ιδιαίτερη σημασία το γεγονός ότι διδάσκει το μάθημα των θρησκευτικών. Ένα μάθημα εξόχως ηθικοπλαστικό, που απαιτεί και τα ανάλογα προσωπικά ποιοτικά χαρακτηριστικά και προσόντα, την ύπαρξη των οποίων αμφισβητώ ευθέως στην εν λόγω κυρία. Πιστεύω ότι η έκφραση της συγκεκριμένης θέσης αυτόματα την καθιστά ακατάλληλη να ασκεί τα καθήκοντά της.

Το γεγονός της προειλημμένης απόφασης για «παραδειγματικές» τιμωρίες στους μαθητές που τα ονόματά τους βρίσκονται γραμμένα σε σχετική «μαύρη λίστα μαθητών» που διατηρεί το συγκεκριμένο γυμνάσιο, ανεξάρτητα από το παράπτωμά τους, αποδεικνύεται και από τη στάση της διεύθυνσης του σχολείου. Τηρώντας κατά γράμμα την απόφασή τους να εξοντώσουν κάθε ζωηρό μαθητή, δεν έχασε την ευκαιρία. Παρόλο ότι :

α) η ευθύνη του ενός παιδιού προέκυπτε από την εσφαλμένη ονομαστική καταγγελία ενός γονέα, λάθος το οποίο αναγνώρισε κι ο ίδιος και β) Τα 2 παιδιά τα οποία διέπραξαν τη φάρσα ομολόγησαν την πράξη τους και ανέλαβαν προσωπικά την ευθύνη τους, η διεύθυνση του σχολείου έστειλε στο συμβούλιο των καθηγητών με το αίτημα της αποβολής και το τρίτο παιδί (για το καλό του!).

Αυτό το τρίτο παιδί λοιπόν, με μια απόφαση εμπάθειας και εκδικητικότητας τιμωρήθηκε με την ίδια ακριβώς ποινή με τα υπόλοιπα διότι εντός της αίθουσας του συμβουλίου δεν θέλησε να διαχωρίσει την θέση του από τους φίλους του, παραδεχόμενο ότι συμμετείχε στην απόφαση για τη διενέργεια της φάρσας. Οι σοφοί «εκπαιδευτικοί» μας λοιπόν, τιμωρήσανε με μια εξοντωτική ποινή - για «παραδειγματισμό» - την ειλικρίνεια! Για το καλό του!

Λεπτομέρεια: Η «συνεδρίαση» στην οποία έλαβαν χώρα τα παραπάνω, πραγματοποιήθηκε το πρωινό της 17ης Νοεμβρίου, ημέρα σύμβολο του αγώνα κατά της χούντας κι αφού πρώτα οι «εκπαιδευτικοί» μιλήσανε στα παιδιά για αρχές και αξίες!

Εκμεταλλευόμενος την ευκαιρία της επετείου, θα κάνω κάποιες πολύ απλές επισημάνσεις, τις οποίες όμως φαίνεται ότι αγνοεί μερίδα αυτών που επιφορτίστηκαν με το ρόλο να «εκπαιδεύσουν» τα παιδιά μας:

1. Ουδέποτε σε δημοκρατική χώρα έχει εμφανιστεί «κατηγορούμενος» σε «δίκη», όταν έχει γίνει ήδη η ανάληψη ευθύνης της πράξης από άλλο πρόσωπο. Στο συγκεκριμένο γυμνάσιο συνέβη. Για το καλό του!
2. «Δίκη προθέσεων» δεν γίνεται σε καμία ευνομούμενη δημοκρατική χώρα του πλανήτη. Στο συγκεκριμένο γυμνάσιο συνέβη. Για το καλό του!
3. Προειλημμένες αποφάσεις σε «δίκες» υπήρξαν μόνο από στρατοδικεία, σε φασιστικά και ανελεύθερα καθεστώτα. Στο συγκεκριμένο γυμνάσιο συνέβη. Για το καλό τους!
4. Κανένα «δικαστήριο», σε καμιά γωνιά της γης, δεν τιμώρησε με την ίδια ποινή κάποιον που θα μπορούσε να διαπράξει μια πράξη με αυτόν που τη διέπραξε. Στο συγκεκριμένο γυμνάσιο συνέβη. Για το καλό τους!
5. «μαύρες λίστες» ονομάτων είχαμε στη χούντα. Σήμερα, στα χρόνια της «δημοκρατίας» τις διατηρούν μόνο οι τράπεζες, οι κατασταλτικοί μηχανισμοί του κράτους και το συγκεκριμένο γυμνάσιο. Φυσικά, για το καλό τους!

Εμείς οι ενήλικες, μπορεί να τιμούμε την κορυφαία στιγμή του αντιδικτατορικού αγώνα που ήταν η αντίσταση που εκδήλωσαν οι φοιτητές του Πολυτεχνείου, γνωρίζουμε όμως πολύ καλά ότι πάσης φύσεως «στρατοδικεία» λειτουργούν ακόμη. Δεν εκπληρώθηκε ποτέ το αίτημα της δικής μας γενιάς για μια δίκαιη κοινωνία. Ας φροντίσουμε όμως να μην στερήσουμε το όραμα αυτό από τα παιδιά μας. Τουλάχιστον όχι τόσο νωρίς! Κι αν το κάνουμε, δεν δικαιούμαστε μετά να απορούμε γιατί δεν μας σέβονται. Βλέπετε ο σεβασμός είναι κατάσταση ψυχής, δεν επιβάλλεται με διαταγές, κερδίζεται με πράξεις.

Όλα τα στρατοδικεία, που στήθηκαν ή στήνονται στον πλανήτη, παίρνουν αποφάσεις που εξουσιάζουν το σώμα και όχι την ψυχή του ανθρώπου. Το μόνο συναίσθημα που γεννούν είναι το μίσος και αυτό δεν είναι ποτέ καλό συναίσθημα για την ανθρώπινη ψυχή.

Παρόλο ότι με κανένα τρόπο δεν λέω ή υπονοώ με το κείμενό μου ότι όλοι οι εκπαιδευτικοί είναι ίδιοι, γνωρίζω πολύ καλά ότι αυτό θα ξεσηκώσει εναντίον μου θύελλα αντιδράσεων. Η πανίσχυρη συντεχνιακή αλληλεγγύη θα ενεργοποιήσει άμεσα τα αμυντικά τους αντανακλαστικά. Εξάλλου ο χώρος της παιδείας είναι γεμάτος από εκπαιδευτικούς με δημοκρατικά συναισθήματα. Που βρίσκονται όμως όλοι αυτοί όταν λαμβάνουν χώρα τέτοιου είδους πρακτικές και μεθοδεύσεις;

mail που έλαβα σήμερα από ένα φίλο ο οποίος θα μου επιτρέψει να συμπληρώσω απόσπασμα από το βιβλίο Θρησκευτικών της ΣΤ΄ Δημοτικού, δεδομένου ότι η υπεύθυνη καθηγήτρια που μεθόδευσε την τιμωρία του συγκεκριμένου μαθητή διδάσκει το παραπάνω μάθημα στο Γυμνάσιο (Δάσκαλε που δίδασκες και νόμους δεν εκράτεις):

"Μέσα στη νέα πραγματικότητα, που εγκαινίασε ο Χριστός, η συγχώρεση είναι απαραίτητη προϋπόθεση για μια αυθεντική ζωή. Ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός όχι μόνο δίδαξε την αγάπη και τη συγγνώμη, αλλά και ο ίδιος συγχώρησε ακόμα και τους σταυρωτές του".

"Εάν συγχωρήσετε στους ανθρώπους ότι κακό έχουν κάνει, θα συγχωρήσει και σας ο Πατέρας σας ο ουράνιος. Εάν όμως δε συγχωρείτε τους ανθρώπους, τότε ούτε και ο Πατέρας σας θα συγχωρήσει τα παραπτώματά σας" (Ματθ. 6,14-15).

Για του λόγου το αληθές.

Ειδικά ταμεία ζητεί ο Γιώργος για την κρίση

Πέντε προτάσεις για την έξοδο από την οικονομική κρίση διατύπωσε χθες ο Γιώργος Παπανδρέου μιλώντας στην έναρξη των εργασιών του Συμβουλίου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, που διεξάγεται στην πόλη Νουέβο Βαγιάρτα του Μεξικού.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ πρότεινε:

- Τη δημιουργία ταμείου για την κοινωνική προστασία.

- Την ίδρυση ειδικού ταμείου το οποίο θα στηρίζει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

- Τη δημιουργία ειδικού ταμείου το οποίο θα αναλάβει την ενίσχυση της ρευστότητας.

- Ειδικά μέτρα στήριξης των αναπτυσσόμενων χωρών.

- Την προώθηση των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων στους διεθνείς οργανισμούς.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είπε ότι όλο και πιο πολλοί συντηρητικοί, χρησιμοποιούν ορισμένες από τις σοσιαλιστικές αρχές και μίλησε για τον «κίνδυνο» αυτές να γίνουν μόδα.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 18/11/2008

Ολική επαναφορά

Με πολύ αγάπη και νοσταλγία στους φίλους της Πλατείας που η τεχνολογική σύνδεση τους ξανάφερε κοντά μου.
Νάστε πάντα καλά.

Απορρίπτεστε κύριοι.

(Νύχτωσε παιδιά. Εγώ φεύγω, ακολουθούν και οι άλλοι.)

Από την εκπομπή "Κοινωνία ώρα MEGA" της 17-11-2008

ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ Πάνος
«Χρειάζονται πολιτικές που θα πάνε στην πόρτα, μέσα στο νοικοκυριό της οικογένειας που πονάει, που έχει πρόβλημα.
Κε Καμπουράκη, δεν υπάρχει ναι ναι ναι!

Ή θα το κάνουμε ή θα φύγουμε.

Και θα φύγουμε νύχτα αν δεν το κάνουμε.
Τους επόμενους 3 μήνες θα δώσουμε τις τελευταίες και πιο σοβαρές εξετάσεις.
Εδώ δε σηκώνει να μείνουμε μεταξεταστέοι.»

ΚΑΣΤΑΝΙΔΗΣ Χάρης

«Πολιτικά η κυβέρνηση έχει ήδη απορριφθεί στο πέρασμα από τη μία χρονιά στην άλλη.

Συνεπώς δεν έχει περιθώρια άλλου χρόνου.»

Νοέμβρης

Τη μέρα αυτή που διάλεξα
εδώ μπροστά σας να σταθώ
τραγούδια και μισόλογα
στο φως να καταθέσω

Πώς πήρα τέτοια απόφαση
δεν ξέρω αν θ' αντέξω
η μέρα αυτή θυμίζει μακελειό

Νοέμβρης ήταν η χρονιά
κι εδώ γινόταν του χαμού
εγώ ήμουν δεκαεννιά
κι αυτή εβδομηντατρία

Και να που ερωτεύτηκα
κάποια χρονολογία
κι ο έρωτας κρατάει για καιρό

Μα έχει ο καιρός γυρίσματα
μεγάλωσε κι αυτή κι εγώ
μεγάλωσαν κι οι φίλοι μου
εκεί γύρω στα σαράντα

Στα κόμματα γαντζώθηκαν
κι εγώ δεν ξέρω τι να πω
και άλλοι στο σπιτάκι τους για πάντα

Η απόσταση μας έσωσε
μα οι θύμησες πληγώνουν
και λέμε σαν βρισκόμαστε
τα ίδια και τα ίδια

Μα νιώθω σαν μικρό παιδί
που πάλι το μαλώσανε
και φεύγω σε μια άγονη επαρχία

Κοιτάζω πάλι πίσω μου
δυο γιους απόκτησα κι εγώ
δεκαεφτά Νοέμβρηδες
μου βάρυναν την πλάτη

Σημαίες και γαρύφαλλα
εμπόριο κι απάτη
και λόγοι επισήμων στο κενό

Κρατάω το στόμα μου κλειστό
τα χείλη μου ματώσανε
κι αυτοί που μας προδώσανε
ανέραστοι να μείνουν

Κουφάλες δεν ξοφλήσαμε
αυτό έχω μόνο να τους πω
τα όνειρα των εραστών
δε σβήνουν.
Στίχοι: Τσακνής Διονύσης
Μουσική: Τσακνής Διονύσης

Νέος ANemos

Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό...

Αλίμονο αν πούμε ότι δεν έχουν σημασία οι άνθρωποι. Αλίμονο αν εξορίσουμε τον άνθρωπο από την ιστορία. Αλίμονο αν πιστέψουμε αυτό που όλοι για μια στιγμή έχουμε πει, πως πάνω από τους ανθρώπους στέκονται οι μηχανισμοί, πως τα αόρατα νήματα τα κινούν αόρατοι μαριονεττίστες. Αλίμονο αν νομίσουμε πως όλα αυτά που έχουν συμβεί γύρω μας, τα καλά και τα άσχημα, η πρόοδος στις επιστήμες αλλά και η καταστροφή του περιβάλλοντος, η μείωση της παιδικής θνησιμότητας αλλά και επισιτιστική κρίση είναι έργα μηχανισμών, μηχανών, ρομπότ, μυστικών πρωτοκόλλων και εξωγήινων, αγγέλων ή διαβόλων, θεού ή δαίμονα.

Αλίμονο αν πούμε ότι δεν έχει καμιά σημασία το αν βγήκε ο Ομπάμα ή ο ΜακΚέιν. Ακόμη κι ακολουθούσαν τον ίδιο δρόμο, αν εφάρμοζαν τις ίδιες ή παρόμοιες πολιτικές.

Όχι, κανείς δεν θα με πείσει ποτέ ότι θα ήταν ίδια σήμερα τα πράγματα αν αντί για τον πατέρα Μπους είχε εκλεγεί ο Δουκάκης, αν αντί για τον Ηλίθιο Μπους είχε βγει ο Αλ Γκορ. Όπως κανείς δεν θα με πείσει ότι θα ήταν καλύτερα ή χειρότερα αν ζούσε ο Λένιν και αργότερα ο Τσε, αν πέθαινε νέος ο Μάο ή αν ζούσε περισσότερο ο Αντρόποφ…

Το «μαύρος σκύλος-άσπρος σκύλος» είναι καλό για να δείχνεις την απόσταση που χωρίζει την πραγματικότητα από αυτό που ονειρεύεσαι αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα βυθιστούμε στον ύπνο για να βλέπουμε μόνο τα όνειρά μας.

Όταν παραμένεις ξύπνιος, όταν προσπαθείς κάθε στιγμή της ζωής σου να παραμείνεις ξύπνιος, δεν δικαιούσαι να ζεις σε έναν κόσμο ονείρων…

Θα πέσεις και θα σηκωθείς και θα ξαναπέσεις. Αυτή είναι η Ιστορία! Αυτό είναι όλο…

Πώς να δεχτώ ότι δεν έχουν σημασία οι άνθρωποι όταν έχω έστω και μια φορά διαβάσει το στίχο του ποιητή:

«Ε, το λοιπόν, ο,τι και να είναι τ' άστρα,
εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω.
Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό,
πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο,
είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει.
Είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσσοδένουνε»

Δεν είναι πιόνια οι άνθρωποι. Δεν είναι απλοί αριθμοί.

Αυτοί που το πίστεψαν αυτό χάραξαν στα χέρια των ανθρώπων αυτούς τους «απλούς αριθμούς» και τους έστειλαν στις ντουζιέρες…

Ούτε όμως και «σύμβολα» είναι οι άνθρωποι.

Δεν μου λέει τίποτα απολύτως «ο πρώτος αφροαμερικανός Πρόεδρος».

Γιατί ποτέ δεν έμαθα να ξεχωρίζω τους ανθρώπους με βάση το χρώμα ή τη φυλή τους. Κι αυτό είναι που ξεχωρίζει, όχι εμένα, όχι εμάς, αλλά τις ιδέες μας, τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο…

Ετσι λοιπόν…

Αν η Αριστερά είναι μια «διαρκής ευαισθησία» όπως έλεγε ο Γιώργος Ιωάννου τότε κανείς αριστερός δεν δικαιούται να λέει ότι χθες δεν συνέβη τίποτα, δεν άλλαξε τίποτα…

Χθες είτε το θέλουμε είτε όχι, είτε μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει, είτε συμφωνούμε είτε διαφωνούμε, γράφτηκε ιστορία.

Κι αυτή η Ιστορία γράφτηκε από ανθρώπους. Ούτε από φαντάσματα ούτε από κάποιο μυστήριο software ούτε από του Ελοχίμ και τους Νεφθαλίμ…

Οποιος δεν το βλέπει, δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει…

Και κάποτε θα πρέπει να μάθουμε επιτέλους ότι ο κόσμος αλλάζει όχι μόνο όταν μας αρέσει η αλλαγή αλλά και όταν δεν μας αρέσει… Ότι η Ιστορία γράφεται σύμφωνα με τις προτιμήσεις μας…

Όμως οι πιο σπουδαίες σελίδες της Ιστορίας είχαν ως κέντρο τους τον Ανθρωπο.

Και είναι σπουδαίο που πάνω από το 60% των αμερικανών πήγαν στις κάλπες ακόμη κι αν έβγαζαν τον ΜακΚέιν…

Και είναι σπουδαίο που οι έγχρωμοι αμερικάνοι πήγαν να ψηφίσουν…

Και είναι σπουδαίο που η αμερικάνικη νεολαία μπήκε τόσο δυναμικά στην πολιτική…

Δεν μπορεί κανείς να πει ότι αυτά δεν σημαίνουν τίποτα απολύτως. Ότι τίποτα δεν άλλαξε.

Και είναι σημαντικό που εκατομμύρια PC και Laptop τσάκισαν την κυριαρχία της Εικόνας και των Παραδοσιακών ΜΜΕ χτυπώντας σαν ταμ-ταμ από τη μια άκρη του πλανήτη μέχρι την άλλη…

Αυτές τις στιγμές που μιλάμε είναι αδύνατον να προβλέψουμε το οτιδήποτε. Κι αν κάποιος μπορεί ας πει που στηρίζει τις προβλέψεις του. Σε ποιες αναλογίες και ποιες συγκρίσεις;

Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει αν οι συνέπειες θα είναι θετικές ή αρνητικές.

Αλλά ΑΥΤΟ σημαίνει πραγματική Αλλαγή! Το μη-προβλέψιμο! Το παιχνίδι που ξεκινάει και πάλι από την αρχή!

Αλλαγή σημαίνει ότι τώρα μπορούν να συμβούν τα καλύτερα και τα χειρότερα. Κι αυτό μπορεί να μην είναι ορατό σήμερα αλλά να φανεί μετά από πέντε, δέκα, εκατό χρόνια!

Ο Παλιός Κόσμος φεύγει για πάντα. Και κανένας μικρόκοσμος, καμιά ιδεολογική εμμονή, καμιά εσωτερική τακτοποίηση δεν μπορεί να τον φέρει πίσω. Όπως κανείς δεν μπορεί να πει ότι ο Νέος Κόσμος θα είναι καλύτερος ή χειρότερος.

Ένα πράγμα μόνο είναι καλό. Αυτή τη μετάβαση δεν την προκάλεσε κανένας ΚΟΣΜΟΔΙΟΡΘΩΤΙΣΜΟΣ.

Κι ακόμη…

…Αυτή η μετάβαση έχει πρόσωπο. Τα εκατομμύρια χαμογελαστά πρόσωπα που μαζεύτηκαν χθες το Σικάγο…

Στην καρδιά, κάποτε, της Βιομηχανικής Επανάστασης…

Στην καρδιά, κάποτε, του Εργατικού Κινήματος…

Αισθάνομαι τυχερός που έζησα αυτή την ημέρα.

Κι ας μην ξέρω τι μου ξημερώνει…

Όχι δεν είμαι αισιόδοξος…

Είμαι όμως επιτέλους περίεργος να ζήσω το μετά…

αντιγράφω από το ANemos

γιατί κι εγώ "αισθάνομαι τυχερός που έζησα αυτή την ημέρα"

και χαρούμενος που διάβασα αυτό το εκπληκτικό κείμενο.

CHANGE - Vote in OMPAMA

εσείς οι μετανάστες(Ελληνοαμερικάνοι), οι λίγοι και οι διαφορετικοί, έχετε την ευκαιρία να αποδείξετε με την ψήφο σας στον ΟΜΠΑΜΑ, ότι η εξουσία μπορεί και πρέπει να φέρνει ΑΛΛΑΓΕΣ.

Καλή επιτυχία.

Άκου λοιπόν προσεκτικά …

Άκου λοιπόν προσεκτικά …

Τα παλιά χρόνια η λέξη ήταν δύναμη.

Ο «λύκος» δεν λεγόταν «λύκος» αλλά «γκρίζο πόδι»

ο «Σατανάς» δε λεγόταν «Σατανάς» αλλά ο «Ακατανόμαστος»

Παραφράζανε

και έτσι απέφευγαν τον κίνδυνο

Η μαγεία των λέξεων βοηθούσε τους ανθρώπους

να εξουσιάζουν το περιβάλλον.

Ακόμη και αυτές τις μέρες η λέξη είναι δύναμη.

Ακόμη και σήμερα η μαγεία των λέξεων βοηθάει τους ανθρώπους

να εξουσιάζουν το περιβάλλον.

Και ελάχιστοι απ’ τους εξουσιασμένους τολμούν να αποκαλούν

το λύκο λύκο

και το Σατανά Σατανά.

Άκου προσεκτικά, αλλά μην ακούς τις λέξεις!

Οι λέξεις προδίδονται και προδίδουν.

Δεν περιγράφουν την πραγματικότητα.

Παραφράζουν.

Είναι «οι ανάπηροι ως προς την όραση» λιγότερο τυφλοί;

Έχει «το νοσοκομείο για νοητικές παθήσεις» διαφορετική χρήση από το τρελοκομείο;

Δεν είναι «ο έγκλειστος» ένας φυλακισμένος;

Άκου προσεκτικά, αλλά μην ακούς τις λέξεις!

Οι εργοδότες αυτοονομάζονται «δωρητές εργασίας»

αλλά ωστόσο είσαι εσύ που τους δίνεις τη δουλειά σου.

Κάποιοι υπερασπίζονται την «ελευθερία»

αλλά στο όνομά της δε διστάζουν

να περιορίσουν την ελευθερία των άλλων.

Κάποιοι μιλούν για «κληρονομιά της δικαιοσύνης»

αλλά αυτό που εννοούν είναι κληρονομιά της αδικίας.

Άκου προσεκτικά, αλλά μην ακούς τις λέξεις!

Το να σκοτώσεις έναν άνθρωπο είναι δύσκολο.

Το να σκοτώσεις έναν εχθρό γίνεται ήδη λιγότερο δύσκολο.

Το να σκοτώσεις έναν «κιτρινιάρη» αρχίζει να γίνεται ιδιαίτερα εύκολο.

Αλλά βιολογικά είναι πάντα το ίδιο πλάσμα που πεθαίνει.

Άκου προσεκτικά. αλλά μην ακούς τις λέξεις!

Προτού οι υποταγμένοι μπορέσουν να εξουσιάζουν τη ζωή τους

πρέπει να εξουσιάζουν τις λέξεις

με τις οποίες εξουσιάζεται η ζωή τους.

Μόνον όταν ονομάζουμε το λύκο λύκο

και το Σατανά Σατανά

θα μπορέσουμε ν’ αναλάβουμε τον αγώνα.

Άκου προσεκτικά λοιπόν αλλά μην ακούς τους εγκάθετους κάθε πολιτικού ή κοινωνικού αγώνα οι οποίοι παρουσιάζονται ως πρωτοπόροι και συνεχιστές του και ενίοτε ως ιδρυτές του, ενώ στη πραγματικότητα επιβουλεύονται και τον αγώνα αλλά και αυτούς/ές που παλεύουν για να προσφέρουν ουσιαστικά και αποτελεσματικά σε αυτόν με ένα μοναδικό σκοπό. Ο Αγώνας να έχει τη δυναμική της λέξης και να μην την προδίδει ή να την παραφράζει.

ΜΕΝΔΡΙΝΟΣ Ιωάννης

"Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος"

θαρθεί καιρός που θα αλλάξουν τα πράγματα,
Να το θυμάσαι ...

Αποχωρούσα ή αποχωρήσασα ήδη;

Αποχωρούσα ή αποχωρήσασα ήδη;
Προσωπικό (και τελείως θεωρητικό) βεβαίως το ερώτημα χωρίς να χρειάζεται καν απάντηση.
Καλό ταξίδι.
Και όπως λένε "η μάνα του φεύγα, δεν έκλαψε ποτέ".

Απούσα κυβέρνηση από τα προβλήματα της χώρας

«Τα άδεια έδρανα μιλούν από μόνα τους. Είναι μία κυβέρνηση αποχωρούσα, απούσα από το προσκήνιο και τα προβλήματα της χώρας, αλλά παρούσα στο παρασκήνιο», τόνισε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Α. Παπανδρέου, μιλώντας στη Βουλή επί της προτάσεως του Κινήματος για σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής για το σκάνδαλο του Βατοπαιδίου. Βιώνουμε μια κρίση οικονομική, πολιτική και ηθική, είπε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, και υπογράμμισε ότι, «οι πολίτες απαιτούν μία αξιόπιστη κυβέρνηση και ένα θαρραλέο σχέδιο υπέρβασης της κρίσης». Αναφερόμενος στο σκάνδαλο του Βατοπαιδιου, σημείωσε ότι, υπήρξε κεντρικός πολιτικός σχεδιασμός και αυτό αποτελεί την κορυφαία έκφραση της αντίληψης της διακυβέρνησης της ΝΔ. Σημείωσε ότι, η κυβερνητική πλειοψηφία επέλεξε την φυγή μπροστά στην αδυναμία χειραγώγησης της συνείδησης των βουλευτών της. Καταλήγοντας ο Γ. Α. Παπανδρέου είπε ότι, «το ΠΑΣΟΚ θα κάνει το χρέος του απέναντι στην Δημοκρατία, θα αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς και θα προασπίσει το δημόσιο συμφέρον».
24.10.2008

Αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης.

σε αντίθεση με πάρα πολλούς, η Χρύσα Αράπογλου, στον απολογισμό της Δημοτικής παράταξης, "Θεσσαλονίκη Πρωταγωνίστρια" που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 19-10-2008 στη κατάμεστη από κόσμο αίθουσα του κινηματογράφου Ολύμπιον, εμφανίστηκε για άλλη μια φορά γεμάτη ιδέες και οράματα για τον τόπο μας.
Μπράβο Χρύσα.
Σ' ευχαριστώ και καλή δύναμη.

Πρέπει να λέμε την αλήθεια ... τελικά.

«Δεν έχω να κρύψω τίποτα, δεν έχουμε να κρύψουμε τίποτα, θέλουμε πλήρη διαλεύκανση» διεμήνυσε ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής από τις Βρυξέλλες, ερωτηθείς για την απόφαση της κυβέρνησης να καταθέσει αίτημα σύστασης Εξεταστικής Επιτροπής για την υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου.

Πιο αναλυτικά, αφού σημείωσε πως δεν έχει αλλάξει άποψη για το πότε πρέπει να γίνονται, κατά κανόνα, οι εξεταστικές, έκανε λόγο για ειδικές συνθήκες, εξηγώντας πως επειδή ακούστηκε πως η κυβέρνηση μετά τις παραιτήσεις των εισαγγελέων τάχα επιχειρεί συγκάλυψη, πήρε την πρωτοβουλία να έρθει το θέμα στη Βουλή.

Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ ON LINE Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2008 14:37

Μα το θράσος σίγουρα δεν κρύβεται κύριε Καραμανλή!
Αλλά πείτε και σε μας τους θνητούς, ποιες "ειδικές συνθήκες", ανάγκασαν σε παραίτηση δύο εξέχοντες δικαστικούς;
Τι τελικά "ακούστηκε" για την παρέμβαση της κυβέρνησης στο έργο των εισαγγελέων;
Στη Βουλή στην οποία εμφανίζεστε σπανιότατα τώρα θα πάτε ως Αρχιερέας της Κάθαρσης
ή της Διαπλοκής;

και όπως λέει ο Μανόλης Αναγνωστάκης

"Στο παιδί μου δεν άρεσαν τα παραμύθια

Και του μιλούσανε για Δράκους και για το πιστό σκυλί
Για τα ταξίδια της Πεντάμορφης και για τον άγριο λύκο

Μα στο παιδί δεν άρεσαν ποτέ τα παραμύθια

Τώρα τα βράδια, κάθομαι και του μιλώ
Λέω το σκύλο σκύλο, το λύκο λύκο, το σκοτάδι σκοτάδι,
του δείχνω με το χέρι τους κακούς, του μαθαίνω
Ονόματα σαν προσευχές του τραγουδώ τους νεκρούς μας.

Α, φτάνει πια! Πρέπει να λέμε την αλήθεια στα παιδιά."

Παγκόσμια ημέρα διατροφής.

απόλαυση!

Αυτοί είστε κύριοι !

Η αναφορά στην παραπάνω αφίσα των Γαλάζιων παιδιών "ΑΞΙΖΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ" μ' ανησυχεί βεβαίως ( πόσα παραπάνω δηλαδή) αλλά στο τέλος...
λέτε να βγει και κάτι καλό απ' την υπόθεση της ... ΜΟΝΙ;
Όπως ...
Ζορμπάς: Αυθαιρεσία Ο πρώην εισαγγελέας Γιώργος Ζορμπάς μιλά για «αυθαίρετες και αντισυνταγματικές εντολές», καθώς σε ανακοίνωσή του αναφέρει ότι «η μέχρι σήμερα παραμονή της δικογραφίας στην Εισαγγελία και η συνέχιση της επ' αυτής προδικαστικής έρευνας από εισαγγελείς κατόπιν άνωθεν εντολής, υπήρξε πράξη αυθαίρετη και αντισυνταγματική. Ασφαλώς σήμερα δεν υπάρχει πολίτης στον τόπο αυτό που να μη θεωρεί ότι η σοβαρότατη αυτή υπόθεση σχετίζεται με πράξεις και παραλείψεις υπουργών». ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 15/10/2008

ή απλά ...

ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

ΔΗΛΩΣΗ

ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

Το πραξικόπημα της σημερινής κυβέρνησης στη Δικαιοσύνη δεν έχει προηγούμενο. Δεν έχει προηγούμενο στη - μετά τη χούντα - πολιτική μας ιστορία.

Η διαρκής προσπάθεια ελέγχου και χειραγώγησης της Δικαιοσύνης υπονομεύει κάθε έννοια κράτους δικαίου, υπονομεύει την ίδια μας τη δημοκρατία.

Τιμούμε τους εισαγγελείς που αρνήθηκαν των ωμή παρέμβαση των κυβερνητικών εντολοδόχων. Ωμή παρέμβαση, που στόχο είχε και έχει τη συγκάλυψη απαράδεκτων, αδιαφανών και παράνομων πράξεων. Συντονισμένων πράξεων κυβερνητικών στελεχών, που μόνο τους μέλημα είναι η λεηλασία της περιουσίας των Ελλήνων.

Αν η κυβέρνηση λειτουργούσε με τις στοιχειώδεις αρχές της δημοκρατίας, θα είχαν παραιτηθεί προ πολλού οι πολιτικές ηγεσίες όλων των εμπλεκόμενων Υπουργείων. Αυτή ήταν και αυτή είναι η απαίτηση του λαού.

Σήμερα, απέναντι στην οργή του Ελληνικού λαού και μετά την παραίτηση των εισαγγελέων, η ηγεσία της κυβέρνησης αναγκάζεται σε άτακτη υποχώρηση. Συνεχίζει, όμως, τους υποκριτικούς ελιγμούς. Δεν ανακαλείται καν η παρέμβαση - πραξικόπημα, αυτή που προκάλεσε την παραίτηση των εισαγγελικών λειτουργών.

Η κυβέρνηση βουλιάζει κάτω από το βάρος των πράξεών της. Δυστυχώς, συνεχίζει τις προσπάθειες συγκάλυψης των ευθυνών της.

Επιτέλους, οφείλει να δεχτεί, ως κοινοβουλευτική πλειοψηφία, την πρότασή μας για σύσταση Εξεταστικών και Προανακριτικών Επιτροπών, για κάθε εκκρεμούσα υπόθεση διαφθοράς και σκανδάλων των τελευταίων ετών.

Ας είναι αυτή η τελική της πράξη, ώστε να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές λύτρωσης, και όχι σε εκλογές παραγραφής.

Σήμερα, απαιτείται υπεύθυνη ηγεσία, αξιόπιστη ηγεσία στη χώρα. Διότι σήμερα, η χώρα αντιμετωπίζει κρίση αξιών, κρίση εμπιστοσύνης, κρίση θεσμών, κρίση δημοκρατίας. Απαιτείται υπεύθυνη ηγεσία, για να βγάλουμε τη χώρα από τη μεγαλύτερη πολιτική κρίση των τελευταίων ετών.

Αυτή είναι απαίτηση του Ελληνικού λαού και, σε αυτή την απαίτηση, εμείς θα ανταποκριθούμε.

Επιλέγουμε: Φροντίδα για τον άνθρωπο

Γιώργος Α. Παπανδρέου
Πρόεδρος ΠΑ.ΣΟ.Κ

!!!

* Στην ηλικία των 3, επιτυχία είναι να μην κατουράς το βρακί σου .
* Στην ηλικία των 12, επιτυχία είναι να έχεις φίλους.
* Στην ηλικία των 18, επιτυχία είναι να έχεις δίπλωμα οδήγησης.
* Στην ηλικία των 20, επιτυχία είναι να κάνεις σεξ.
* Στην ηλικία των 35, επιτυχία είναι να έχεις χρήματα.
* Στην ηλικία των 50, επιτυχία είναι να έχεις χρήματα.
* Στην ηλικία των 60, επιτυχία είναι να κάνεις σεξ.
* Στην ηλικία των 70, επιτυχία είναι να έχεις δίπλωμα οδήγησης.
* Στην ηλικία των 75, επιτυχία είναι να έχεις φίλους .
* Στην ηλικία των 80, επιτυχία είναι να μην κατουράς το βρακί σου.

αντιγράφω από http://www.epikairo.gr/

ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΔΡΟΜΟ, ΜΑ ...

Η ΘΕΣΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΘΕΡΜΑΪΚΟΥ 2007

Κυρίες και κύριοι

Είναι σύνηθες και θεωρείται αυτονόητο, μια διοίκηση στον ετήσιο απολογισμό της να λέει αυτά που έκανε. Είναι, όμως, σοφότερο και δικαιότερο να λέει στους πολίτες αυτά που δεν έκανε, ενώ μπορούσε να κάνει, αυτά που έκανε και δεν έπρεπε να κάνει. Έτσι, κατ’ εμέ, αποδεικνύεται η ειλικρίνεια, η αυτογνωσία και το αίσθημα της ευθύνης, που θα πρέπει να διακατέχει αυτούς και αυτές που ασχολούνται με την πολιτική πρακτική.

Αυτό λοιπόν που δεν τολμήσατε ή δε θέλατε να κάνετε εσείς θα προσπαθήσω σε γενικές γραμμές να σκιαγραφήσω εγώ κατά τομείς:

ΔΕΤΑΘ: Καμία νέα παιδική χαρά δε δημιουργήσατε για τα παιδιά μας, ενώ καταργήσατε προϋπάρχουσα. Οι δε «αμαρτωλές» ιστορίες της «νέας παλίρροιας» και του περιοδικού «Θέα» νομίζω ότι σας εκθέτουν.

ΔΕΥΑΘ: Παράνομη και υπέρογκη αύξηση του τιμολογίου ύδρευσης, αντί για συγκράτηση τιμών σε λογικά επίπεδα. Απαράδεκτη αντιμετώπιση των διαμαρτυρόμενων καταναλωτών και ταυτόχρονη αδιαφορία για το σοβαρότατο πρόβλημα, όπως εσείς οι ίδιοι το χαρακτηρίζετε κατά καιρούς, ποιότητας και ποσότητας του νερού.

ΔΙΟΙΚΗΣΗ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Η κοινωνική πολιτική ενός Δήμου κρίνετε και από τις ουσιαστικές και διαρκείς δράσεις της για τη στήριξη των αστέγων και κοινωνικά αποκλεισμένων ομάδων , όπως οι Ρομά και οι μετανάστες, και όχι από την φιλανθρωπία μας που εμφανίζεται κάθε Πάσχα και Χριστούγεννα. Δράσεις τις οποίες δεν υποστηρίξατε όπως φαίνεται στον απολογισμό σας.

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ: Εδώ όπως λέει και ο αναντικατάστατος πρόεδρός του «σπάμε πλάκα». Χωρίς σοβαρή ενίσχυση και χρηματοδότηση των συλλόγων της περιοχής μας εμφανίζεται σαν συνδιοργανωτής κάθε εκδήλωσής τους προσπαθώντας να τις παρουσιάσει σαν έργο του. Ακόμη και τη συμμετοχή της μπάντας σε εκδηλώσεις δηλώνει ως δράση του. Η δημιουργία μιας νέας μπάντας είναι έργο, όχι όμως και η λειτουργία της. Μία από τις ελάχιστες εκδηλώσεις που δικαιωματικά αξίζει να αναφέρετε στον απολογισμό του είναι η συναυλία με το Μ. Πλέσσα, η οποία όμως μπορεί να χαρακτηριστεί και τραγική καθώς πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του εθνικού πένθους για τα θύματα των πυρκαγιών.

ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ: Ένα κέντρο που δεν κατάφερε ακόμη να του ανήκουν οι αθλητικοί χώροι της περιοχής, παρά μόνο το κλειστό της Περαίας. Ένα κέντρο που παρόλες τις προσπάθειες για μαζικό αθλητισμό, δεν έχει κανένα χώρο μαζικής άθλησης.

ΤΕΧΝΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ: Τα έργα που αναφέρετε στον απολογισμό σας για τη σχολική στέγη είναι του 2008. Το λιμάνι είναι μπαζωμένο. Οι δρόμοι έχουν πλέον τη δική τους ιστορία. Το αποχετευτικό δίκτυο καλά κρατεί. Οι πλατείες αλλάζουν όψεις συνεχώς. Τα δάση στην Αγία Τριάδα καίγονται. Και τα φώτα στις σκάλες σβήσανε. Το μελετάμε το πράγμα όμως ,εκτός και αν ανοίξει το ρήγμα και χαθούμε όλοι μας.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ: Δάνεια. Ίσως χρειάζεται να δανειστώ και εγώ σκέψεις για να αναφερθώ σ’ αυτό τον απολογισμό.

Επέλεξα για το τέλος να χρησιμοποιήσω φράσεις και λέξεις από τις εισηγήσεις σας οι οποίες αν και εντυπωσιάζουν, στην πραγματικότητα παραπλανούν ως «ψεύτικα λόγια και μεγάλα». Έτσι, θα πω ότι, λυπάμαι κ. Αθανασιάδη που δε θεωρώ ότι η διοίκηση της ΔΕΤΑΘ «ενήργησε με γνώμονα το κοινωνικοοικονομικό μου συμφέρον», πολύ δε περισσότερο δε συμφωνώ κ.Τροκάνα για το ότι «η προσπάθειά σας επικεντρώθηκε στην οργάνωση της ΔΕΥΑΘ και στη σωστή λειτουργία των υπηρεσιών της προς όφελος των δημοτών μας». κ. Ζαριφέ, είναι απολύτως βέβαιο το ότι επειδή βάλατε «τα θεμέλια για την αναδιοργάνωση των υπηρεσιών και παροχών του Δήμου», όπως λέτε, δεν μπορώ «να ατενίζω με αισιοδοξία το μέλλον» όπως λέτε και πάλι εσείς η ίδια, κ. Μάγγο, δεν μπορώ να συμμεριστώ και να καταλάβω ποιον εσείς θεωρείται «ποιοτικότερο» πολιτισμό και με ποιον τον συγκρίνετε;

κ. Βογιατζή, το ότι δε «δειλιάσατε», όπως γράφετε στην εισήγησή σας, πρέπει να ξέρετε ότι δεν αποτελεί ηρωική πράξη, αλλά αυτονόητη πράξη. Και ακόμα, ότι «η περισσότερη κατανάλωση ρεύματος δεν αποτελεί «δείγμα ανώτερου πολιτισμού», όπως λέτε, αλλά αντι-οικολογική συνείδηση και ίσως και ρατσιστική, δεδομένου ότι θεωρείτε, αν κατάλαβα καλά, ότι αυτοί που δεν καταναλώνουν πολύ ρεύμα ή δεν έχουν ρεύμα για διάφορους λόγους, είναι απολίτιστοι.

Άφησα τελευταία, επίτηδες, μια ζωτικής σημασίας υπηρεσία, την οικονομική κ. Βασιλειάδη, γιατί και εσείς με τη μονοσέλιδη και χωρίς ουσία εισήγηση που μας δώσατε, δίνετε, υποθέτω, το μικρότερο βάρος στο θεμέλιο λίθο μιας κοινωνίας: στον οικονομικό απολογισμό της.

Σας ευχαριστώ.

ΜΕΝΔΡΙΝΟΣ Ιωάννης

Δημοτικός Σύμβουλος