Πραγματική Αλλαγή

Πραγματικά συγχαρητήρια αξίζουν στους υποψήφιους βουλευτές μας (ΠΑ.ΣΟ.Κ) που έδωσαν τον αγώνα τους για τις αξίες και τις αρχές του κινήματός μας και συντέλεσαν μέσα από τον καθαρό προεκλογικό τους αγώνα στο ν’ αλλάξει πορεία ο τόπος, να βρει επιτέλους η πατρίδα μας ένα νέο προσανατολισμό που της αξίζει, ν’ αποκτήσει πολιτικό πολιτισμό.
Συνεχίστε το δρόμο που βαδίζετε κι εμείς όλο και περισσότερο θα επενδύουμε την εμπιστοσύνη μας πάνω σας.
ΜΕΝΔΡΙΝΟΣ Ιωάννης
Δημοτικός Σύμβουλος
Δήμου Θερμαϊκού

... η μικρή ζωή μας.

Κρατιέμαι...

Αντιγράφω από ANemos

Κρατιέμαι με νύχια και με δόντια να μη μιλήσω, να μη γράψω τις λέξεις που ξεπηδούν από τα στομάχια μου. Λέξεις που δεν μπορώ να τις χωνέψω. Τρομερές λέξεις. Τρομερά συναισθήματα που στα τόσα χρόνια δεν έχω ξανανιώσει να σκάνε με τόση ένταση μέσα μου.

Κρατιέμαι από τα λιγοστά γράμματα που έμαθα, τα λιγοστά βιβλία που διάβασα, τις λιγοστές ιστορίες που μελέτησα.
Κρατιέμαι από τα λιγοστά χέρια που έσφιξα επειδή το ήθελα και τα λιγοστά χέρια που έσφιξαν τα δικά μου και ένιωσα σαν να έπιανα καρδιές ματωμένες.
Κρατιέμαι από τα όνειρά μου κι από τα μάτια των παιδιών μου.
Κρατιέμαι από το "ω, γαμώτο" των φίλων μου. Που δεν θέλω να τους το κάνω χειρότερο.
Κρατιέμαι από το "όλα διορθώνονται, μόνο ο θάνατος δεν διορθώνεται" που μου είπε ο Σταύρος Θεοδωράκης στη συνέντευξη που του πήρα και θα διαβάσετε στο επόμενο τεύχος του ARREN.

Κρατιέμαι. Κάνω τον μαλάκα, που λένε.
Στην ανάγκη το κλείνω κιόλας κι ασχολούμαι με τα παιδιά μου. Ρίχνω 4-5 βουτιές στη θάλασσα. Πίνω μισό βαρέλι τσίπουρα.
Αλλά αυτό το "κάνω το μαλάκα", επειδή πρώτη μου φορά θα το κάνω, θα το πληρώσουν ακριβά κάποιοι.

Δημοτική Αστυνομία: ευέλικτη ή εγκλωβισμένη;

Στο Δημοτικό Συμβούλιο της 18^ης Αυγούστου 2009 ψηφίσαμε την ίδρυση και τη λειτουργία της Δημοτικής Αστυνομίας στο δήμο μας. Η εν λόγω υπηρεσία υπάγεται οργανικά, λειτουργικά και νομικά στο επιβλέπον όργανο των ΟΤΑ, το Υπουργείο Εσωτερικών. Οι αρμοδιότητές της αλλά και όλα τα θέματα που την αφορούν, εκτός των οικονομικών, καθορίζονται από το Υπουργείο Εσωτερικών και σχετίζονται με τη φύλαξη κτιρίων, τον έλεγχο μικροπωλητών και το παρεμπόριο, την παράνομη στάθμευση, την εποπτεία στάθμευσης των οχημάτων, τον έλεγχο καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος, την κατάληψη κοινόχρηστου χώρου, την καθαριότητα και την αισθητική της πόλης και την τήρηση των διατάξεων που εκδίδει το Δημοτικό Συμβούλιο. Πρόσφατα ο Δήμος Αθηναίων καθόρισε υπεύθυνη τη Δημοτική Αστυνομία του και για τον έλεγχο του καπνίσματος, γεγονός που προκάλεσε την αντίδραση των υπαλλήλων αστυνομικών οι οποίοι θεωρούν ότι με αυτόν τον τρόπο θα έρθουν αντιμέτωποι με τους πολίτες και έτσι θα αλλοιωθεί η βασική αρχή της υπηρεσίας τους που έγκειται στη «φιλικότητα προς τον πολίτη» όπως διατείνονταν οι βουλευτές κατά την ψήφιση του νομοσχεδίου.

Προσπαθώντας να δούμε το πλαίσιο της νέας αυτής υπηρεσίας θα λέγαμε, καταρχήν, ότι είναι πλεονέκτημα η ύπαρξή της, δεδομένου ότι μοναδικό σκοπό έχει την ασφάλεια και την προστασία των κατοίκων ενός και μόνου Δήμου. Δεν έχει καμιά υποχρέωση για την επιβολή τού νόμου σε άλλες τοπικές αυτοδιοικήσεις. Κατά συνέπεια, η συγκεκριμένη υπηρεσία και τα μέλη της είναι υπεύθυνα αποκλειστικά για το δήμο στον οποίο υπηρετούν.

Ένα άλλο βασικό πλεονέκτημα σχετίζεται με το επίπεδο εποπτείας και την υποχρέωση λογοδοσίας που ασκεί η δημοτική αρχή σε μια δημοτική υπηρεσία αστυνομίας. Συγκεκριμένα, περιγράφει σαφώς το ρόλο, τις αρμοδιότητες και τις δραστηριότητες της και είναι αυτή που θα εγκρίνει τις πολιτικές της συγκεκριμένης υπηρεσίας και τον καθορισμό των σκοπών και των στόχων της με βάση, βέβαια, το πλαίσιο που έθεσε το Υπουργείο Εσωτερικών και, ταυτόχρονα, τον αριθμό των υπαλλήλων που διορίζει σε κάθε δήμο.

Με βάση τα παραπάνω θεωρείται από τη δημοτική αρχή ότι η δημοτική αστυνομία των έξι ατόμων θα συντελέσει αποτελεσματικά «στη διατήρηση της τάξης στο Δήμο Θερμαϊκού, στην αναβάθμιση της καθημερινής εικόνας της πόλης και στη βελτίωση των συνθηκών κυκλοφορίας» και θα «βελτιώσει την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους πολίτες, (Δηλώσεις του δημάρχου κ. Αλεξανδρή στην εφημερίδα «ΘΕΑ», Αύγουστος 2009).

Από την άλλη όψη του νομίσματος, η ίδρυση και η λειτουργία της δημοτικής αστυνομίας αποτελεί μια ακόμη ευθύνη της δημοτικής αρχής η οποία σε τελική ανάλυση διαχειρίζεται το κλειδί για την επιτυχή εφαρμογή και της υπηρεσίας αυτής. Έτσι θα πρέπει να υπάρχει η ανάλογη τεχνογνωσία και η ανάλογη ευσυνειδησία για να λειτουργήσει, σύμφωνα με τους αντίστοιχους νόμους, όπως και όλες οι άλλες υπηρεσίες. Γιατί είναι γνωστό ότι πολλοί δήμοι, σε παγκόσμιο επίπεδο, εμφανίζονται να χάνουν την εμπιστοσύνη τους στην ειδική αυτή αστυνομία και να οδηγούνται στην διάλυσή της.

Επίσης, ο αριθμός και η ποικιλία των καθηκόντων που αναλαμβάνει η υπηρεσία αυτή μέσω του δήμου απαιτεί μια σημαντική δέσμευση χρόνου από τα μέλη της τοπικής διοίκησης, τα οποία είναι υπεύθυνα για το κύρος και την αξιοπιστία της αστυνόμευσης, καθώς και μια αναλυτική εκτίμηση του κόστους που απαιτεί η δημιουργία μιας νέας υπηρεσίας ειδικά σε δήμους οι οποίοι έχουν πολύ λίγα έσοδα και ταυτόχρονα πολλά δάνεια. Επομένως, είναι στα χέρια της τοπικής αυτοδιοίκησης η αξιοκρατική, η φιλική και η μη εγκλωβισμένη σε πελατειακές ή συγγενικές σχέσεις λειτουργίας της, δεδομένου ότι μερικοί δημοτικοί αστυνομικοί είναι «ντόπιοι» και άρα, όχι «ξένοι» οι οποίοι «ξένοι» φαίνονται να διαβιώνουν υπό άλλο καθεστώς.

Μια άλλη παράμετρο που θα ήθελα να επισημάνω είναι αυτή που αφορά την πάταξη του παρεμπορίου, την οποία, βέβαια, επισημαίνει και ο δήμαρχος στο προαναφερθέν δημοσίευμα. Σχετικά, λοιπόν, με το θέμα αυτό δεν μπορώ να μην μιλήσω (γιατί το να σωπαίνεις είναι αναξιοπρεπές) για τις εγκάρδιες σχέσεις που έπεσαν στην αντίληψή μου μεταξύ αντιδημάρχου και μικροπωλήτριας στην παραλία Περαίας, ακυρώνοντας με αυτόν τον τρόπο τις παραπάνω δηλώσεις της δημοτικής ηγεσίας η οποία φαίνεται ότι νοιάζεται για τα καταστήματα της περιοχής.

Εντοπίζοντας, λοιπόν, όλα τα παραπάνω καταλήγουμε στη γνωστή ρήση: «Με τα λόγια χτίζεις ανώγεια και κατώγεια». Η πράξη είναι αυτή που θα αποδείξει τη χρησιμότητα και την αποτελεσματικότητα «του λειτουργήματος» αυτού, όπως το χαρακτηρίζει ο δήμαρχος, αν και θεωρώ ότι πίσω από αυτόν τον όρο κρύβεται η αγωνία για επαγγελματική αποκατάσταση των παιδιών μας και το «βόλεμα» στο δημόσιο και όχι το πάθος για προσφορά. Εξάλλου ας μην ξεχνάμε ότι αυτός ή αυτή που έχει μισθό τελεί ένα επάγγελμα το οποίο οφείλει να υπηρετεί με επαγγελματική πλέον ευσυνειδησία. Επομένως, είναι αναγκαίο και καλό να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, έτσι ώστε να γνωρίζουμε και να απαιτούμε σε κάθε περίπτωση τη δικαιοσύνη και την ισότητα στην καθημερινότητά μας.

ΜΕΝΔΡΙΝΟΣ Ιωάννης

live.pasok.gr

Ξυπνάτε ρεεεεεεεε

Αντιγράφω από
http://logoplokies.blogspot.com/2009/06/blog-post_25.html


Τόσο φτάνει;

"΄Εχει ξαναγραφεί πως η 5ετης παρένθεση της νεοδεξιάς του Καραμανλή, θα μείνει στην ιστορία, ως η περίοδος του τίποτα, μιας και δεν κατορθώθηκε τίποτα το αξιόλογο, σ΄ οποιονδήποτε τομέα της κοινωνικής και πολιτικής ζωής.
Το δεύτερο χαρακτηριστικό της «νέας διακυβέρνησης», ως γνωστόν, ήταν τα πάμπολλα σκάνδαλα, που συγκλόνισαν τη χώρα και παρουσίασαν την έφεση του πολιτικού προσωπικού της Δεξιάς, στην απατεωνιά και τη διαφθορά.

Η βασική επίπτωση, όμως, από τη δράση του καραμανλικού πολιτικού team, τώρα έρχεται στο φως, μέσα από τα πλέον επίσημα στοιχεία των διεθνών οικονομικών και στατιστικών οργανισμών : στην Ελλάδα του 2008, η φορολόγηση του εισοδήματος των φυσικών προσώπων ήταν 40% και η φορολόγηση των εταιρειών, μόλις, 25%. Επίσης ο μέσος πραγματικός φορολογικός συντελεστής το 2007 ήταν για την εργασία 35,5%, για την κατανάλωση 15,4% και για το κεφάλαιο 15,9% (στοιχεία 2006),΄όπως ανακοίνωσε, πρόσφατα, η Eurostat…
Τα στοιχεία του ΟΟΣΑ, δείχνουν ακόμα πιο καθαρό, το αποτέλεσμα της οικονομικής πολιτικής της ΝΔ., καθώς, σύμφωνα μ΄ αυτά, ο φόρος, που καλείται να πληρώσει ετησίως ένα παντρεμένο ζευγάρι με δυο παιδιά, στην Ελλάδα, καλύπτει το 42,7% του συνολικού εργατικού κόστους, κάτι που κατατάσσει την Ελλάδα στη δεύτερη θέση του σχετικού πίνακα του ΟΟΣΑ για τη φορολογική επιβάρυνση των πολιτών παγκοσμίως, πίσω, μόνο, από την Ουγγαρία. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο μέσος όρος για τις χώρες του ΟΟΣΑ διαμορφώνεται μόλις στο 27,3%.

Πέρα, λοιπόν, από τις διακηρύξεις, πέρα από τα επικοινωνιακά τρυκ και την προπαγάνδα, η ουσία είναι, πως η πολιτική η οποία εφαρμόστηκε την τελευταία πενταετία στη χώρα μας, είχε καθαρά ταξικούς προσανατολισμούς και στόχους, ενάντια στον εργαζόμενο λαό και υπέρ του κεφαλαίου και των φορέων του. Ο Καραμανλής και το χρεοκοπημένο πολιτικό του προσωπικό, βρήκαν την ευκαιρία, να τα πάρουν από τους πολλούς μη προνομιούχους και να τα χαρίσουν στους λίγους έχοντες και κατέχοντες. Με δυο λόγια, έκαναν τους φτωχούς, φτωχότερους κα τους πλούσιους, πλουσιότερους !...

Και μετά απ΄ όλ΄ αυτά, έχουν το θράσος, να συνεχίζουν τον σφαγιασμό του λαού, με νέα φορομπηχτικά μέτρα…"

Ξυπνάτε ρεεεεε

Αθάνατος

Mind Control

Αποτελέσματα Ευρωεκλογών

http://ekloges.ypes.gr/pages/index.html

Σημαντικότατη άνοδο κατέγραψε το ΠΑΣΟΚ και στα ποσοστά του αλλά και σε απόλυτο αριθμό ψηφισάντων.
Μπράβο σε όλους.

«Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα; υπάρχει τρίτος δρόμος;»

Δημοσίευμα της εφημερίδας "ΠΕΡΑΙΑ"
Είναι γνωστό, ότι ο σοσιαλισμός δεν είναι μια νέα θεωρία και κατ’ επέκταση, ο οικολογικός-σοσιαλισμός εμπεριέχει σημαντικές αρχές και αξίες, σχετικές με το περιβάλλον, για του οποίου την καταπολέμηση και αποκατάσταση της οικολογικής καταστροφής του έχει, ήδη, δεσμευθεί, ο ίδιος.

Αλλά γιατί έχει ειπωθεί, κατά καιρούς, η φράση «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα», η οποία υπονοεί ότι η εναλλακτική επιλογή του σοσιαλισμού είναι η βαρβαρότητα; Μάλιστα το τελευταίο διάστημα το παραπάνω δίλημμα, έφερε στο πολιτικό προσκήνιο ο Γιώργος Παπανδρέου μιλώντας για τις ευρωεκλογές, δημιουργώντας πολιτική ταραχή και ένα πεδίο συγκρούσεων και αντιπαράθεσης, για το αν έχει δικαίωμα να το χρησιμοποιεί στη συγκυρία τού σήμερα.

Θεωρώ, ότι το ζητούμενο στην προκειμένη περίπτωση είναι να δούμε εάν οι παραπάνω έννοιες ερμηνεύουν τη σημερινή κοινωνική, οικονομική και πολιτική κατάσταση, έτσι ώστε να μπορούμε να τις χρησιμοποιούμε ή να τις επικαλούμαστε για να αποτυπώσουμε αυτή. Άλλωστε η επίκληση στην αυθεντία, γιατί περί αυθεντικής φράσης πρόκειται, είναι γνωστή στρατηγική όχι μόνο του πολιτικού και ρητορικού λόγου, αλλά και του καθημερινού μας. Πολύ συχνά όλοι μας χρησιμοποιούμε ως επιχειρήματα αξιωματικές φράσεις και γνωμικά τα οποία έχουν ειπωθεί από αρχαιοτάτων χρόνων και έχουν τη δική τους αξία.

Σίγουρα οι λέξεις δεν είναι «αθώες» και κατ’ επέκταση, οι ιδεολογίες, οι οποίες εκφράζουν πάντα τα συμφέροντα κοινωνικών τάξεων και δυνάμεων, αποτελούν το αποτύπωμα ιστορικών τομών της κοινωνικής εξέλιξης και ιδεολογικά όπλα των δυνάμεων που συγκρούονται. Έτσι, οι όροι-έννοιες, οι ιδεολογίες, δεν γεννιούνται από το πουθενά στα κεφάλια των ανθρώπων. Κωδικοποιούν τις κοινωνικές σχέσεις και μια τέτοια, εκτιμώ, ότι προσπάθησε να αποτυπώσει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

Σ’ αυτό το πλαίσιο ο όρος βαρβαρότητα έχει χρησιμοποιηθεί από την Αριστερά, με διάφορους τρόπους, αλλά πιο συχνά για την περιγραφή των δράσεων ή των κοινωνικών συνθηκών που είναι κατάφορα απάνθρωπες, βάναυσες και βίαιες. Δεν είναι μια λέξη που χρησιμοποιείται επιπόλαια, διότι δεν αποτυπώνει απλώς την κακή συμπεριφορά, αλλά και τις παραβιάσεις των πιο σημαντικών προτύπων της ανθρώπινης αλληλεγγύης και της πολιτισμένης ζωής. Έτσι, στην αρχική της μορφή η συγκεκριμένη διλημματική φράση - «Η αστική κοινωνία βρίσκεται σε ένα ......σταυροδρόμι, είτε θα μεταβεί στο σοσιαλισμό είτε θα επιστρέψει στη βαρβαρότητα» - δήλωνε από τη μία, ότι η συνέχιση του καπιταλισμού θα οδηγήσει στην κατάρρευση του σύγχρονου πολιτισμού και στην ανάδυση μιας φτωχής, πεινασμένης και σκληρής κοινωνίας και από την άλλη, ότι ο σοσιαλισμός είναι αναπόφευκτος.

Αν και ο πόλεμος, για τον οποίο ειπώθηκε η παραπάνω φράση, στο εσωτερικό της Ε.Ε. αποτελεί παρελθόν, παρόλα αυτά η ανθρώπινη βαρβαρότητα διαιωνίζεται αλλάζοντας μορφές στη διαδρομή της Ιστορίας. Γιατί η βαρβαρότητα, κατά πολλούς, δεν είναι ένα στοιχείο απολύτως ξένο και ριζικά αντίθετο προς τον πολιτισμό, αλλά αποτελεί ίδιον γνώρισμά του. Έτσι, θεωρείται, ότι δεν υπάρχει πράξη του πολιτισμού που να μη συνιστά ταυτοχρόνως μια πράξη βαρβαρότητας. Όπως ο λόγος περιέχει τον παραλογισμό, έτσι και ο πολιτισμός περιέχει ή και παράγει τη βαρβαρότητα. Ο ισχυρισμός αυτός αποδεικνύεται με βάση τα γνωρίσματα ιστορικών περιόδων, κατά των οποίων βλέπουμε να συνυπάρχουν συγκρουσιακά αλλά και συνεργατικά τα τυπικά γνωρίσματα της βαρβαρότητας, η αυθαιρεσία τής εξουσίας, οι πόλεμοι, οι σφαγές, οι καταστροφές, οι λεηλασίες και τα πιο αντιπροσωπευτικά δείγματα του πολιτισμού, η άνθηση των τεχνών, των γραμμάτων, κ.λ.π.

Επομένως, υπάρχουν, αναμφισβήτητα, σύγχρονες μορφές βαρβαρότητας που αναπτύσσονται και καταστρέφουν την ανθρωπιά, την υπευθυνότητα, την αλληλεγγύη και τη συμβίωση. Ας μη μας ξενίζει, λοιπόν, ο όρος και ας προσπαθήσουμε να δούμε κατάματα τη σημερινή κατάσταση η οποία δεν απέχει πολύ από την ιδέα τής βαρβαρότητας. Οικονομική κρίση, αύξηση της ανεργίας, φτώχεια, πείνα, σκάνδαλα και πολιτική σήψη, ιδιωτικοποιήσεις στα δημόσια αγαθά, επέκταση χάσματος μεταξύ πλουσίων και φτωχών, αυτή είναι η πραγματικότητα της βαρβαρότητας του 21^ου αιώνα.

Ο σοσιαλισμός, λοιπόν, ο οποίος ευαγγελίζεται την απόλυτη ισότητα, το ίσο εισόδημα για όλους, ανεξάρτητα από καταγωγή, ικανότητα, εργατικότητα, είναι «ένα κίνημα αντίστασης κατά του αφανισμού της αγάπης μέσα στην κοινωνική πραγματικότητα». Βέβαια, αν και δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. ούτε στις χώρες του λεγόμενου υπαρκτού σοσιαλισμού, το αρχικό ερώτημα παραμένει και πλανάται. Η βαρβαρότητα μας απειλεί, ακόμα και πίσω από τις στρατηγικές που, υποτίθεται, την αντιμάχονται. Το σύγχρονο κράτος, με τις έκτακτες «αντιτρομοκρατικές» ρυθμίσεις και τις τεχνολογίες κοινωνικού ελέγχου, αν και διαφέρει ασφαλώς από τις προηγούμενες κοινωνικές και ιστορικές δομές, οδηγεί ωστόσο σε μια νεωτερική βαρβαρότητα.

Έτσι, καμιά κοινωνία η οποία επιτρέπει να συμβεί αυτό δεν μπορεί να ονομάζεται πολιτισμένη. Καμιά κοινωνική τάξη η οποία επιτρέπει να συμβεί αυτό αξίζει να επιβιώσει. Και κατά αναλογία, κανένα πολιτικό κόμμα το οποίο επιτρέπει την καταπάτηση της ανθρώπινης διαβίωσης και αξιοπρέπειας δεν πρέπει να ψηφιστεί. Γιατί, δεν υπάρχουν βάρβαροι και απολίτιστοι άνθρωποι, αλλά βάρβαρες και απάνθρωπες πολιτικές οι οποίες οδηγούν στη βαρβαρότητα.

ΜΕΝΔΡΙΝΟΣ Ιωάννης
Δημοτικός Σύμβουλος

Αρχιερέας της υπεκφυγής ή ΑΡΧΙΕΡΕΑΣ ΤΗΣ ΔΙΑΦΥΓΗΣ;

KATAZHTEITAI

[Λεξικό Τριανταφυλλίδη]

υπεκφυγή η [ipekfijí] : έμμεσος τρόπος για να αποφύγει κανείς μια δύσκολη ή δυσάρεστη κατάσταση (να δώσει απάντηση, να δεσμευτεί για κτ. κτλ.): Άρχισε τις υπεκφυγές. Άσε τις υπεκφυγές.

[λόγ. υπεκ(φεύγω) -φυγή κατά το σχ.: φεύγω - φυγή μτφρδ. γαλλ. subterfuge]

όχι

όχι ΑΡΧΙΕΡΕΑΣ της υπεκφυγής

αλλά πιο σωστά

ΑΡΧΙΕΡΕΑΣ ΤΗΣ ΔΙΑΦΥΓΗΣ

[Λεξικό Τριανταφυλλίδη]

διαφυγή η [δiafijí] Ο29 : η ενέργεια ή το αποτέλεσμα του διαφεύγω. 1. απόδραση και διάσωση: Ελέγχονται οι έξοδοι της χώρας, για να εμποδιστεί η ~ του καταζητούμενου σε γειτονικές χώρες. || (μτφ.): Δεν υπάρχει δυνατότητα / οδός διαφυγής για τον άνθρωπο που έχει εγκλωβιστεί στις σύγχρονες πόλεις. || ~ κεφαλαίων στο εξωτερικό, λαθραία εξαγωγή. 2. διαρροή, απώλεια υγρού ή αερίου από δοχείο, αγωγό κτλ.

και μήπως τελικά πρέπει να τους αντιγράψουμε;

"Και τα αυγά πήγαν σύννεφο... Χιλιάδες Τσέχοι κινητοποιήθηκαν μέσω του Facebook και πέταξαν αυγά στις προεκλογικές συγκεντρώσεις του Δημοκρατικού Κόμματος"
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 28-5-2009

Παλαιόπολη Άνδρου
Η θέα απ' το τροχόσπιτο.

Εικόνες από το 1ο Μαθητικό Συνέδριο Δήμου Θερμαϊκού

Μ Π Ρ Α Β Ο στα Π Α Ι Δ Ι Α

Πρόγραμμα 1ου Μαθητικού Συνεδρίου Δήμου Θερμαϊκού

"Τα παιδιά μιλούν για τα παιδιά"

1ο Μαθητικό Συνέδριο Δήμου Θερμαϊκού

«Τα ‘χουμε πει όλα …»

Στη χώρα τής πολυλογίας κατά καιρούς τα έχουμε πει όλα. Από αρχαιοτάτων χρόνων έχουν μιλήσει οι φιλόσοφοι και μας έχουν αφήσει παρακαταθήκη λόγια και έργα σημαντικά, σχετικά με αξίες της ζωής, τα οποία είναι επίκαιρα ακόμη και σήμερα. Πολιτική και Πολιτικοί, Νόμοι και Πολιτεία, Βίος και Ηθική. Στη νεωτερική και μετανεωτερική εποχή υπάρχει πλούτος σχετικών απόψεων, ο οποίος εκπορεύεται, όχι μόνο από τους σύγχρονους «σοφούς», αλλά και από τους «κοινούς θνητούς», δια μέσου των πολυάριθμων, πανελλήνιων και τοπικών εφημερίδων και, ιδιαίτερα, διά μέσου του διαδικτύου. Η τεχνολογική επανάσταση, λοιπόν, προσπαθεί να δώσει βήμα σε όλους μας με σκοπό την καλύτερη ενημέρωση και την πολυπολιτισμικότητα των απόψεων.

Κατά αυτόν τον τρόπο τα έχουμε πει όλα. Έχουμε πει για την απαξίωση της πολιτικής και τη διαφθορά των πολιτικών, για τη φθορά όλων των θεσμικών συστημάτων μας, για την παραβατικότητα των νέων, για την οικονομική κρίση, για τη δυνατότητα αλλαγής σε εθνικό και τοπικό επίπεδο. Έχουμε πάμπολλες φορές συζητήσει, για αυτά και για άλλα θέματα, στα σπίτια, στα καφενεία, στους δρόμους, στα blogs, σε συναθροίσεις -οι οποίες πάντα χαρακτηρίζονται ως συνωμοτικές- και ουκ ολίγες φορές έχουμε καταλήξει στη γνωστή φράση: «Αυτός ο τόπος δεν αλλάζει με τίποτα».

Το να μιλάμε πολύ και επί παντός επιστητού, όπως θα υποστήριζε η κοσμοθεωρία των φυλών και των γονιδίων, είναι στο αίμα μας. Το να μην πράττουμε, όμως, αυτά που λέμε και στη χειρότερη περίπτωση, να κάνουμε τα εντελώς αντίθετα, δεν ξέρω σε ποια θεωρία θα μπορούσαμε να στηριχτούμε για να το ερμηνεύσουμε και να το κατανοήσουμε. Ίσως, στο ότι γίναμε ξαφνικά όλοι «ειδικοί» πολυπραγματευτές και έχουμε αποκτήσει πολλαπλή ταυτότητα, το είδος τής οποίας ενέχει τον κίνδυνο της αλλοίωσης του ρόλου και του χαρακτήρα μας. Έτσι, όλοι γίναμε και δημοσιογράφοι, πολιτικοί, ψυχολόγοι, γιατροί και γιατί όχι, και δήμαρχοι, χάνοντας έτσι κάπου το δρόμο μας που είχε και έχει τη δική του ιστορία.

Τα έχουμε πει όλα. Κεκτημένο και αναφαίρετο δικαίωμα μας η ελευθερία τού λόγου. Μια ελευθερία που μας οδήγησε, σε μακρινές και παλιές εποχές, στην αναζήτηση της αλλαγής του κόσμου. Μια ελευθερία, όμως, που καταντά ασυδοσία όταν χρησιμοποιείται κακόβουλα και με σκοπό το ατομικό και μόνο συμφέρον. Μια ελευθερία που μας κρατά δέσμιους και φυλακισμένους στις ίδιες πάντα στάσεις και διαδρομές. Μια ελευθερία, τέλος, που εγκλωβίζει και εγκλωβίζεται στην ίδια πάντα ιστορία με την οποία είναι αποδεδειγμένο ότι χάσαμε το ραντεβού μαζί της.

Ιστορικά, λοιπόν, μιλάμε πολύ και μιλάμε για τα ίδια πράγματα με τον ίδιο διαχρονικό λόγο. Η ιστορία όμως δεν επαναλαμβάνεται. Μπορεί να επαναλαμβάνονται κάποια στοιχεία και στιγμές της, οι οποίες, αν και μοιάζουν με τις σημερινές καταστάσεις, στην πραγματικότητα είναι αδύνατον να εφαρμοστούν στα τωρινά πλαίσια. Επομένως, Μεσσίες δε θα υπάρξουν ξανά. Πέρασαν οι εποχές που οι άνθρωποι εναπόθεταν τις ελπίδες τους σε υπεράνθρωπους. Τώρα οι πολίτες γνωρίζουν πολύ καλά τους μηχανισμούς της σωστής διοίκησης ενός κράτους, ενός δήμου, ενός οργανισμού. Τους έχουν μάθει από την καλή και από την ανάποδη. Μπορούν και απαιτούν πλέον το δίκιο τους με δυναμικότητα και αποτελεσματικότητα. Πολλά τα παραδείγματα σε όλους τους τομείς: από τα φακελάκια στο σύστημα υγείας έως τα κακώς κείμενα στο Δήμο τους.

Ήγγικεν, λοιπόν, η ώρα να κάνουμε τη δική μας επΑνάσταση και να ορθώσουμε ένα νέο Λόγο. Ένα λόγο που δε θα υπόσχεται αλλά θα πραγματοποιεί. Ένα λόγο που δε θα καταγγέλει αλλά θα αναγγέλει. Ας κάτσουμε λίγο να σκεφτούμε γιατί θα έλθει σύντομα η στιγμή να αποφασίσουμε με ποιους θα πάμε και ποιους θα αφήσουμε...Θα έρθει σύντομα η στιγμή, αν δεν έχει έρθει, που θα ψιθυρίζουμε τα παρακάτω λόγια:

«Έληξε η αμφισβήτηση

Αποφανατίστηκαν οι επαναστάσεις.

Καταγγέλθηκε η απάτη κάθε “πρωτοπορίας”.

Μια οργιαστική Σιγή εβλάστησε σε όλες τις ρωγμές.

Κοιτάξτε αυτούς τους νεαρούς των δεκαπέντε-δεκαεφτά χρονών.

Κοιτάξτε τους καλά.

Προσέξτε την Κατήφεια τους.
Την νευρική τους απάθεια, την σιωπή τους, την δύσαρθρη ομιλία τους, την δύσθυμη σκληρότητα τους.
Προσέξτε πόσο ακίνητος είναι αυτός ο Νέος Άνθρωπος.
Πόσον αμίλητο φόνο κουβαλάει μέσα του.

Κι αν ακόμα δεν είναι αυτοί ο Συναγερμός, θα έρθουν παιδιά και έφηβοι που θα είναι προορισμένοι για τον Νέο Λόγο.

Απλά, για τον Λόγο.
Για λέξεις που ποτέ δεν διαπράχθηκαν, για νοήματα που ποτέ δεν ορθολογήθηκαν, για εικόνες που ποτέ δεν μιλήθηκαν.

Φοβηθείτε τους».

Γ. Χειμωνάς, Ποιον φοβάται η Βιρτζίνια Γουλφ, 1982

Καλή Ανάσταση

Πρόταση για ψήφισμα κατά της πώλησης της ΕΥΑΘ

Θερμαϊκός, 31-3-2009

Πρόσφατα το υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε ότι «η διυπουργική επιτροπή αποφάσισε τη διερεύνηση της δυνατότητας εξεύρεσης στρατηγικού επενδυτή για την ΕΥΑΘ». Στο ίδιο πνεύμα ο πρόεδρος της ΕΥΑΘ, Γιώργος Σκόδρας, εξέφρασε την άποψη πως «κάθε σύγχρονη εταιρεία που σέβεται τον εαυτό της πρέπει να είναι ανοιχτή στην αγορά».

Όπως είναι προφανές από τις παραπάνω δηλώσεις, η κυβέρνηση συνεχίζοντας την εφαρμογή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της, ξεπουλάει, με σκοπό την εξυπηρέτηση των πολυεθνικών, ότι έχει απομείνει στο Δημόσιο, ότι θεωρείται δημόσιο και κοινωνικό αγαθό.

Με αυτόν τον τρόπο δημιουργεί αποκλεισμούς σχετικά με την απορρόφηση τού νερού από όλους τους ανθρώπους, δεδομένου ότι η ιδιωτικοποίηση θα επιφέρει αυξήσεις τιμών τις οποίες ορισμένες ομάδες πληθυσμού δεν έχουν τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουν. Χάνοντας, λοιπόν, ένα αγαθό το οποίο, μάλιστα, τιτλοφορείται, συχνά, ως «το πολυτιμότερο αγαθό», αυτόματα δημιουργείται μια κατάσταση ανέχειας και μη ανθρώπινης διαβίωσης. Αν προσθέσουμε σε όλα αυτά και το γεγονός ότι εδώ και δέκα χρόνια τρεις μεγάλες ευρωπαϊκές εταιρείες έχουν αναλάβει τη διανομή τού νερού σε πολλές χώρες του κόσμου, καθώς και τη μόλυνση και κακή ποιότητα του πόσιμου νερού σε πολλά σημεία της χώρας μας, τότε ίσως αντιληφθούμε ότι πρόκειται για ένα κοινωνικό πρόβλημα για το οποίο θα πρέπει να δράσουμε αποτελεσματικά όλοι μας .

Σ’ αυτό το πλαίσιο προτείνω, το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου μας να εκφράσει έμπρακτα την αντίθεσή του στην απόφαση ξεπουλήματος της ΕΥΑΘ, από την οποία μάλιστα πρόκειται να υδροδοτηθούμε στο μέλλον και να καταστεί, έτσι, σαφές το ότι ασκούμε πολιτική για το καλό των πολιτών μας και όχι μικροπολιτική για το καλό των κομμάτων.

Ο

Δημοτικός Σύμβουλος

ΜΕΝΔΡΙΝΟΣ Ιωάννης

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΠΑΥΛΙΔΗΣ: "Δεν παραιτούμαι ... δεν είμαι μόνος".

Αντιγράφω από PRESSMME

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ PRESSMME

Επιμένει και δεν παραιτείται ο πρώην υπουργός Αριστοτέλης Παυλίδης. Πριν από λίγο επικοινωνήσαμε μαζί του και μας είπε ότι "δεν παραιτούμαι. Μόνο ο πρωθυπουργός μπορεί να μου ζητήσει κάτι τέτοιο. Εάν συμβεί αυτό θα το σκεφτώ πολύ. Υπάρχουν χιλιάδες ψηφοφόροι πίσω από εμένα στην εκλογική μου περιφέρεια. Δεν είμαι μόνος". Το πρόβλημα πλέον μεταφέρεται στο Μέγαρο Μαξίμου. Και προσωπικά στον πρωθυπουργό. Το ενδεχόμενο των πρόωρων εκλογών πλησιάζει ολοένα και περισσότερο.

Δεν είσαι μόνος;
άντε να δεχτούμε ότι οι ψηφοφόροι, πράγμα απίθανο, συμμετέχουν στις αποφάσεις σου,
συμμετέχουν και στις μίζες όμως;

Μελέτη για τη σωτηρία του Θερμαϊκού

αντιγράφω από "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"

Το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης προτείνει την άμεση λήψη 24 μέτρων – Εκτός ελέγχου η ρύπανση μεταξύ λιμανιού και Καλοχωρίου

Tου Θαναση Τσιγγανα

Μπορεί τελικώς να σωθεί -έστω την ύστατη ώρα- ο Θερμαϊκός; Ναι, απαντά το ΑΠΘ με την προϋπόθεση ότι θα υιοθετηθούν άμεσα 24 μέτρα, με τα οποία οι επιστήμονες τονίζουν ότι θα αναστραφεί η δραματική υποβάθμιση του κόλπου, δίνοντας ανάσα ζωής στη Θεσσαλονίκη. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε μελέτη που διενήργησε επί δύο και πλέον χρόνια ομάδα επιστημόνων του ΑΠΘ κατά παραγγελία του υπουργείου Μακεδονίας - Θράκης.

Για πρώτη φορά οι Αρχές έχουν στα χέρια τους μια εμπεριστατωμένη μελέτη - «πόρισμα», που αποτύπωσε όλες τις πηγές ρύπανσης του μεγαλύτερου κόλπου της Βόρειας Ελλάδας. Η επιστημονική ομάδα υπό τον καθηγητή του Εργαστηρίου Ελέγχου Ρύπανσης Περιβάλλοντος κ. Κώστα Φυτιάνο εντόπισε πέντε κύριες πηγές ρύπανσης πραγματοποιώντας, από 50 διαφορετικούς σταθμούς, εκατοντάδες μετρήσεις στα νερά και στα ιζήματα σε μια ζώνη πολλών χιλιομέτρων η οποία οριοθετήθηκε από τις εκβολές του Αλιάκμονα (μέχρι τις ακτές της Νέας Μηχανιώνας).

Χωρίς ζωή

Εμφαση δόθηκε από τους ερευνητές στο θαλάσσιο μέτωπο της Θεσσαλονίκης, όπου εντοπίστηκαν θαλάσσιες περιοχές χωρίς ένδειξη ζωής, και στην περιοχή μεταξύ λιμανιού και Καλοχωρίου, όπου η ρύπανση στην ακτή είναι εκτός ελέγχου με ολοφάνερες τις καταστροφικές συνέπειες…

Τι «σκοτώνει» σήμερα τον Θερμαϊκό; Τα τρία μεγάλα ποτάμια που εκβάλλουν σ' αυτόν, ο Αλιάκμονας, ο Αξιός και ο Λουδίας, καθώς και οι τάφροι όπως αυτές του Δενδροποτάμου, του Φοίνικα και του Ανθεμούντα. Εκτός από τα υπολείμματα φυτοφαρμάκων των περιοχών όπου διέρχονται τα ποτάμια, μεταφέρουν αστικά και βιομηχανικά λύματα από παράνομους αγωγούς.

Ποσοστό 80% αυτών των αποβλήτων διαπιστώθηκε ότι είναι βιομηχανικής προέλευσης και το υπόλοιπο αστικής - τουριστικής. Τεράστιες χαβούζες με κατάλοιπα της επεξεργασίας δερμάτων στην περιοχή των παλιών βυρσοδεψείων, πετρελαιοειδή, απαγορευμένα υφαλοχρώματα από τις αμμοβολές των πλοίων, αλλά και οι εγκαταστάσεις του βιολογικού καθαρισμού στο Καλοχώρι λόγω της πλημμελούς του λειτουργίας συμπληρώνουν τις αιτίες του κακού. Οι αναλύσεις σε ιζήματα (όχι πάντως στα νερά) εντόπισαν υψηλές συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων όπως μολύβδου, χρωμίου, χαλκού, καδμίου, υψηλές συγκεντρώσεις φωσφόρου, υψηλές συγκεντρώσεις αμμωνίας.

Το 30% των περιβαλλοντικών προβλημάτων του Θερμαϊκού σχετίζεται με αγροτικές δραστηριότητες. Τα υπολείμματα παρασιτοκτόνων εμφανίζουν υψηλές συγκεντρώσεις στις εκβολές του Αξιού. Οι επιστήμονες απόρησαν όταν ανίχνευσαν υψηλές συγκεντρώσεις DDE (φυσικός μεταβολίτης του DDT) και φυτοφαρμάκων που έχουν απαγορευτεί στην Ελλάδα και εκτιμήθηκε πως προέρχονται από την ΠΓΔΜ. Πολυχλωριωμένα διφαινύλια (οικογένεια κλοφέν) και πολυαρωματικά (όλα τοξικά, καρκινογόνα κι επικίνδυνα) εμφάνισαν στα ιζήματα υψηλές συγκεντρώσεις (10 έως 50 φορές) στην περιοχή του λιμανιού κι ανιχνεύονται μέχρι το ύψος της πλατείας Αριστοτέλους!

Προτεραιότητες

Ειδικά για την περιοχή του λιμανιού η τελική έκθεση επισημαίνει ότι «όλοι οι σταθμοί μπορούν να χαρακτηριστούν αζωικοί λόγω απουσίας κάθε μορφής βενθικών οργανισμών». Οι συγκεκριμένοι σταθμοί αφορούν διαφορετικά σημεία στον πυθμένα του Θερμαϊκού, που είχε εντοπίσει παλιότερη μελέτη ομάδας επιστημόνων του βιολογικού τμήματος.

Ως άμεσης προτεραιότητας μέτρα που προτείνουν οι ειδικοί επιστήμονες, είναι:

- Η άμεση βελτίωση των βιολογικών καθαρισμών του Καλοχωρίου (δυτική ακτή, στον οποίο επεξεργάζονται καθημερινά 160.000 κ.μ. λυμάτων) και Αγγελοχωρίου.

- Η πλήρης λειτουργία του βιολογικού καθαρισμού Καλοχωρίου αναμένεται να διακόψει το φαινόμενο ευτροφισμού που παρατηρείται έντονο και σε μεγάλη έκταση στην παρακείμενη ακτή.

- Καθώς έχουν χαρτογραφηθεί οι βιομηχανικές πηγές ρύπανσης στη δυτική Θεσσαλονίκη, η ομάδα των επιστημόνων ζητεί να επιβάλλονται αυστηρά πρόστιμα και να ανακαλούνται άδειες λειτουργίας εγκαταστάσεων που δεν επεξεργάζονται τα λύματά τους.

- Να γίνουν άμεσες επεμβάσεις σε όλες τις ανοιχτές αποστραγγιστικές τάφρους και να εξεταστεί η επεξεργασία των υγρών αποβλήτων όλων των οικισμών εκατέρωθεν της κοίτης των με τη μέθοδο των τεχνητών υγροτόπων.

Η δραματική κατάσταση στην περιοχή του Καλοχωρίου κάνει τους επιστήμονες να προτείνουν την κατασκευή περιαιγιάλειας συλλεκτήριας τάφρου κατά μήκος της ακτής με τις απορροές να οδηγούνται σε δεξαμενή εξισορρόπησης. Σε ορισμένα μάλιστα σημεία της ακτής, κοντά στα παλιά βυρσοδεψεία, η έκταση και το βάθος της ρύπανσης είναι σε τέτοιο βαθμό που προτείνεται να μπαζωθούν(!) ενώ για άλλα το μόνο που μπορεί να γίνει, λένε οι ειδικοί, είναι να ψεκάζονται κατά καιρούς με ειδικά σκευάσματα έτσι ώστε να μειωθεί η δυσοσμία...

Επαγγελματική εξάρτηση για 150.000 άτομα

Από το 1975 έως σήμερα έχουν γίνει περισσότερες από 500 έρευνες για τον Θερμαϊκό Κόλπο για θέματα που σχετίζονται με τη ρύπανση και τις οικολογικές, κοινωνικές και οικονομικές συνέπειές της.

Εκτιμάται ότι σήμερα περίπου 150.000 άτομα εξαρτώνται επαγγελματικά από τον Θερμαϊκό. Μυδοκαλλιέργειες, αλιεία και τουρισμός είναι τρεις από τους κυρίαρχους τομείς επαγγελματικής απασχόλησης, ωστόσο η ανίχνευση βιοτοξινών, το φαινόμενο της ερυθράς παλίρροιας και οι συχνές απαγορεύσεις αλιείας δίνουν το μέτρο του προβλήματος.

Εως τώρα η αντιμετώπιση των προβλημάτων ρύπανσης είναι αποσπασματική με χαρακτηριστική περίπτωση αυτή των νεκρών ψαριών που εντοπίστηκαν στο ύψος της νέας παραλίας.

Είδη όπως τα ταούκια, οι κουτσουμούρες και τα μπαρμπούνια, σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο της Ομοσπονδίας Παράκτιας Αλιείας Μακεδονίας κ. Γιώργο Λυδιανό, μειώνονται δραματικά χρόνο με το χρόνο λόγω ρύπανσης και υπεραλίευσης, ενώ τα τελευταία χρόνια καταγράφεται και μείωση 5%-6% των επαγγελματιών του κλάδου, ετησίως.

Η αναποτελεσματικότητα για την προστασία του κόλπου λόγω της πολυδιάσπασης και αλληλοκάλυψης αρμοδιοτήτων (πέντε υπουργεία, 4 νομαρχίες, 8 εταιρείες, τρία ερευνητικά ιδρύματα κτλ.) οδήγησε το 2006 τον πρωθυπουργό να αναθέσει στο υπουργείο Μακεδονίας - Θράκης τα ζητήματα ανάπτυξης και προστασίας του κόλπου.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_100004_29/03/2009_309074

25η Μαρτίου

23-3-2009
Δημοτικό Σχολείο Αγίας Τριάδας
Δήμου Θερμαϊκού

Ο μύθος και το λάθος της «μηδενικής βάσης»

Ακούγεται πολύ συχνά σε πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο ο όρος «μηδενική βάση», ο οποίος υπονοεί ότι η οποιαδήποτε αλλαγή για να πετύχει θα πρέπει να απορρίψει και να καταργήσει ότι υπήρχε πριν. Έτσι, λοιπόν, νεοδιοριζόμενοι υπουργοί θέτουν υπό «μηδενική βάση» τις αλλαγές που θέλουν να προωθήσουν, νεοεκλεγείσες τοπικές αυτοδιοικήσεις υποστηρίζουν ότι ξεκινούν από «μηδενική βάση» είτε λόγω διαφορετικών πεποιθήσεων από τις προηγούμενες είτε λόγω της κακής διαχείρισης των προηγούμενων και πρωτοεμφανιζόμενα πρόσωπα στην πολιτική, τοπική και εθνική σκηνή, υπόσχονται αλλαγές από «μηδενικής βάσεως».
Μέσα σ’ αυτό το «μηδενιστικό κλίμα», υποστηρίζω ότι η «βάση» οποιουδήποτε θέματος που χρήζει αλλαγής ή μεταρρύθμισης είναι αδιανόητο να αντιστοιχεί στον αριθμό μηδέν. Και αυτό γιατί ζούμε σε μια κοινωνία και ένα πολιτικό σύστημα το οποίο καθορίζει τις βάσεις για οποιαδήποτε πολιτική απόφαση και πρακτική. Πιο συγκεκριμένα, η ιδεολογία της εκάστοτε κυβέρνησης, αριστερής, κεντρώας ή δεξιάς, ορίζει αυτόματα τη «βάση» όλων των αποφάσεων σε όλα τα πεδία της κοινωνίας. Στο εκπαιδευτικό σύστημα, στο σύστημα υγείας, στην οικονομία της χώρας και εν τέλει στο επίπεδο διαβίωσης όλων των πολιτών ή μη (μετανάστες οι οποίοι/ες δεν έχουν το δικαίωμα της ιθαγένειας ή υπηκοότητας) . Επομένως, δεν μπορεί να υπάρξει απόφαση η οποία θα στηρίζεται σε «μηδενική βάση» από τη στιγμή που υπάρχουν θεσμοί και δομές, όπως αυτές του συστήματος υγείας και εκπαίδευσης οι οποίες προσδιορίζονται από τις αντίστοιχες νομοθεσίες, αλλά και το αντίστοιχο έμψυχο υλικό, γιατρούς και δασκάλους με ιδεολογία και ιδεοληψίες.
Αποτελεί, λοιπόν, η «βάση» μια ζωντανή προϋπάρχουσα πραγματικότητα, της οποίας η τυχόν αλλαγή έχει κάποια σημασία όταν έχει ως αντικείμενο τις δυσλειτουργίες της ή τις αναγκαίες, λόγω κοινωνικών συνθηκών, μεταρρυθμίσεις της. Ούτε μπορούμε να την καταργήσουμε ούτε να την αγνοήσουμε, δεδομένου ότι ως δομικό στοιχείο της οργανωμένης κοινωνίας αποτελεί προϊόν βαθιάς κοινωνικής εξέλιξης και μεγάλη δημοκρατική κατάκτηση.
Σε αυτή τη βάση, θεωρώ ότι όσοι και όσες υποστηρίζουν τη «μηδενική βάση» και τον «tabula rasa» δεν προσφέρουν τίποτα άλλο παρά συμβάλλουν στην προβολή και στη διαιώνιση ενός μύθου ο οποίος, κατ’ εξαίρεση, δε διδάσκει παρά μόνο αποκοιμίζει και νανουρίζει τα προβλήματα του κοινωνικού συστήματος. Θα μπορούσα να αναφέρω πολλά παραδείγματα για να ενισχύσω τη μυθική υπόσταση της παραπάνω φράσης. Επιλέγω αυτό της κοσμογονίας, η οποία θεωρεί, είτε υπό τη θρησκευτική οπτική είτε από την επιστημονική, ότι ο κόσμος δεν προήλθε από το μηδέν. Υπήρχε κάτι πριν τη δημιουργία του. Για την πρώτη πλευρά ο «Θεός» για τη δεύτερη η «ύλη» και η «ενέργεια» . Ακόμη και εμείς, ως κοινωνικά και πολιτικά όντα, δεν αυτοχαρακτηριζόμαστε ως «μηδενικά» σε καμία ηλικιακή φάση, αλλά ως άνθρωποι με λίγες ή πολλές προϋπάρχουσες γνώσεις και εμπειρίες που καθορίζουν τις στάσεις και τις αντιλήψεις μας.
Ας ξεφύγουμε, λοιπόν, από γνωστούς μύθους σαν και αυτόν της «μηδενικής βάσης» και ας προσπαθήσουμε να τους αποδομήσουμε. Γιατί μόνο έτσι θα μπορέσουμε να οικοδομήσουμε μια πιο δίκαιη κοινωνία που θα βασίζεται πάντα σε προηγούμενες γιγάντιες «βάσεις» που τέθηκαν από κάποιους άλλους. Γιατί αυτός είναι ο νόμος της δόμησης: πάντα κάτι δομείται πάνω σε κάτι που προϋπάρχει. Αν προσπαθήσει να το καταρρίψει πέφτει όλο το κτίσμα. Και επιτέλους ας καταλάβουμε ότι οι πολιτικές αποφάσεις έχουν και ένα κόστος. Μικρό ή μεγάλο, θα πρέπει να έχει κανείς το θάρρος να το επωμιστεί και όχι να ανακυκλώνει, δήθεν, δημοκρατικές διαδικασίες οι οποίες στην πραγματικότητα αποχαυνώνουν το πολιτικό σύστημα της χώρας και της κάθε τοπικής κοινότητας, με ότι αυτό συνεπάγεται.
ΜΕΝΔΡΙΝΟΣ Ιωάννης
Δημοτικός Σύμβουλος

Ποιος τη ζωή μου;

Υπόσχεση

" Αν ένας νέος άνθρωπος είναι διατεθειμένος να κολυμπήσει κόντρα στο ρεύμα της συνήθειας και του φόβου για να κάνει το σωστό, τότε θέλω να είμαι βέβαιος πως θα τον περιμένω στην άλλη άκρη του ποταμού, για να τον βοηθήσω να ανέβει στη στεριά".
BARACK OBAMA

Καραμανλική οικονομική πολιτική

μεγαλοκαταθέτης της Καραμανλικής περιόδου!

Πρόταση ψηφίσματος για καταδίκη Ψωμιάδη

ΔΗΜΟΣ ΘΕΡΜΑΪΚΟΥ 18-2-2009

ΘΕΜΑ:"Πρόταση ψηφίσματος για την έκδοση διαπιστωτικής πράξης από τον Γ.Γ.Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας σχετικά με την καταδίκη του Νομάρχη κ. Ψωμιάδη Παναγιώτη".-

Την Πέμπτη 12/2/09 δικάστηκε και καταδικάστηκε ο Νομάρχης Θεσ/νίκης Παναγιώτης Ψωμιάδης σ' ένα χρόνο φυλάκιση με τριετή αναστολή από το Τριμελές Εφετείο για παράβαση καθήκοντος. Σύμφωνα με τη σχετική νομολογία σε περίπτωση που νομάρχης ή δήμαρχος καταδικαστεί για παράβαση καθήκοντος τίθεται σε αργία από τον Περιφερειάρχη εντός ορισμένου χρονικού διαστήματος.

Στο πλαίσιο αυτό προτείνω να εκδώσουμε ψήφισμα προς τον Περιφερειάρχη το οποίο θα ενισχύει την εφαρμογή του παραπάνω νόμου που σκοπεύει στην ισότιμη μεταχείριση πολιτικών και πολιτών. Επισημαίνω, ότι όντας πολιτικοί συνεργάτες με την Νομαρχία Θεσσαλονίκης δικαιούμαστε να απαιτούμε και να διαμορφώνουμε τη συγκεκριμένη αξία της πολιτικής εντιμότητας η οποία μας αφορά όλους και υπηρετεί το συλλογικό καλό.

Εξάλλου, σε μια εποχή που ο ελληνικός λαός απαιτεί κάθαρση του πολιτικού σκηνικού, λόγω των ανεξέλεγκτων οικονομικών σκανδάλων, και ταυτόχρονη απονομή κοινωνικής και οικονομικής δικαιοσύνης, είναι, αν μη τι άλλο, μείζον πολιτικό θέμα το να χαρίζει ο κ. Ψωμιάδης πρόστιμα σε αυτούς που όχι μόνο δεν συμμορφώνονται με τους νόμους, αλλά τους καταπατούν κατ' εξακολούθηση. Μείζον πολιτικό θέμα είναι όμως, και η δική μας ξεκάθαρη στάση απέναντι στα πρόσωπα, στις αξίες και στην καθημερινή πραγματικότητα η οποία, πλέον, απαιτεί ανθρώπινη συμπεριφορά και όχι πολιτική διπλωματία.

Ο

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ

ΜΕΝΔΡΙΝΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

ΨΗΦΙΣΑΝ:
ΖΑΡΙΦΕ-ΠΑΛΙΟΥΡΑ ΕΥΤΥΧΙΑ (ΕΦΗ) ΚΑΤΑ
ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΤΑ
ΜΠΑΡΜΠΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΤΑ
ΤΡΟΚΑΝΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΤΑ
ΚΑΖΟΥΛΙΔΗ-ΔΗΜΑΚΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΚΑΤΑ
ΨΑΡΑΔΕΛΛΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΚΑΤΑ
ΑΣΘΕΝΙΔΗΣ ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ ΚΑΤΑ
ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΑΤΑ
ΠΕΝΤΟΥΣΗΣ ΠΑΡΙΣ ΚΑΤΑ
ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΤΑ
ΚΑΡΙΩΤΗ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΚΑΤΑ
ΜΑΓΓΟΣ ΤΑΤΙΑΝΟΣ ΚΑΤΑ
ΖΗΦΚΟΠΟΥΛΟΥ ΣΟΦΙΑ ΚΑΤΑ
ΕΡΜΕΙΔΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΤΑ
ΣΟΥΓΙΟΥΛΤΖΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ (ΜΙΜΗΣ) ΚΑΤΑ
ΚΑΡΙΩΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΠΩΝ
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΠΑΡΘΕΝΑ ΚΑΤΑ
ΚΟΚΟΖΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΤΑ
ΜΗΛΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΤΑ
ΜΕΝΔΡΙΝΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΥΠΕΡ
ΚΑΠΛΑΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΤΑ