Άκου λοιπόν προσεκτικά …

Άκου λοιπόν προσεκτικά …

Τα παλιά χρόνια η λέξη ήταν δύναμη.

Ο «λύκος» δεν λεγόταν «λύκος» αλλά «γκρίζο πόδι»

ο «Σατανάς» δε λεγόταν «Σατανάς» αλλά ο «Ακατανόμαστος»

Παραφράζανε

και έτσι απέφευγαν τον κίνδυνο

Η μαγεία των λέξεων βοηθούσε τους ανθρώπους

να εξουσιάζουν το περιβάλλον.

Ακόμη και αυτές τις μέρες η λέξη είναι δύναμη.

Ακόμη και σήμερα η μαγεία των λέξεων βοηθάει τους ανθρώπους

να εξουσιάζουν το περιβάλλον.

Και ελάχιστοι απ’ τους εξουσιασμένους τολμούν να αποκαλούν

το λύκο λύκο

και το Σατανά Σατανά.

Άκου προσεκτικά, αλλά μην ακούς τις λέξεις!

Οι λέξεις προδίδονται και προδίδουν.

Δεν περιγράφουν την πραγματικότητα.

Παραφράζουν.

Είναι «οι ανάπηροι ως προς την όραση» λιγότερο τυφλοί;

Έχει «το νοσοκομείο για νοητικές παθήσεις» διαφορετική χρήση από το τρελοκομείο;

Δεν είναι «ο έγκλειστος» ένας φυλακισμένος;

Άκου προσεκτικά, αλλά μην ακούς τις λέξεις!

Οι εργοδότες αυτοονομάζονται «δωρητές εργασίας»

αλλά ωστόσο είσαι εσύ που τους δίνεις τη δουλειά σου.

Κάποιοι υπερασπίζονται την «ελευθερία»

αλλά στο όνομά της δε διστάζουν

να περιορίσουν την ελευθερία των άλλων.

Κάποιοι μιλούν για «κληρονομιά της δικαιοσύνης»

αλλά αυτό που εννοούν είναι κληρονομιά της αδικίας.

Άκου προσεκτικά, αλλά μην ακούς τις λέξεις!

Το να σκοτώσεις έναν άνθρωπο είναι δύσκολο.

Το να σκοτώσεις έναν εχθρό γίνεται ήδη λιγότερο δύσκολο.

Το να σκοτώσεις έναν «κιτρινιάρη» αρχίζει να γίνεται ιδιαίτερα εύκολο.

Αλλά βιολογικά είναι πάντα το ίδιο πλάσμα που πεθαίνει.

Άκου προσεκτικά. αλλά μην ακούς τις λέξεις!

Προτού οι υποταγμένοι μπορέσουν να εξουσιάζουν τη ζωή τους

πρέπει να εξουσιάζουν τις λέξεις

με τις οποίες εξουσιάζεται η ζωή τους.

Μόνον όταν ονομάζουμε το λύκο λύκο

και το Σατανά Σατανά

θα μπορέσουμε ν’ αναλάβουμε τον αγώνα.

Άκου προσεκτικά λοιπόν αλλά μην ακούς τους εγκάθετους κάθε πολιτικού ή κοινωνικού αγώνα οι οποίοι παρουσιάζονται ως πρωτοπόροι και συνεχιστές του και ενίοτε ως ιδρυτές του, ενώ στη πραγματικότητα επιβουλεύονται και τον αγώνα αλλά και αυτούς/ές που παλεύουν για να προσφέρουν ουσιαστικά και αποτελεσματικά σε αυτόν με ένα μοναδικό σκοπό. Ο Αγώνας να έχει τη δυναμική της λέξης και να μην την προδίδει ή να την παραφράζει.

ΜΕΝΔΡΙΝΟΣ Ιωάννης

"Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος"

θαρθεί καιρός που θα αλλάξουν τα πράγματα,
Να το θυμάσαι ...

Αποχωρούσα ή αποχωρήσασα ήδη;

Αποχωρούσα ή αποχωρήσασα ήδη;
Προσωπικό (και τελείως θεωρητικό) βεβαίως το ερώτημα χωρίς να χρειάζεται καν απάντηση.
Καλό ταξίδι.
Και όπως λένε "η μάνα του φεύγα, δεν έκλαψε ποτέ".

Απούσα κυβέρνηση από τα προβλήματα της χώρας

«Τα άδεια έδρανα μιλούν από μόνα τους. Είναι μία κυβέρνηση αποχωρούσα, απούσα από το προσκήνιο και τα προβλήματα της χώρας, αλλά παρούσα στο παρασκήνιο», τόνισε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Α. Παπανδρέου, μιλώντας στη Βουλή επί της προτάσεως του Κινήματος για σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής για το σκάνδαλο του Βατοπαιδίου. Βιώνουμε μια κρίση οικονομική, πολιτική και ηθική, είπε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, και υπογράμμισε ότι, «οι πολίτες απαιτούν μία αξιόπιστη κυβέρνηση και ένα θαρραλέο σχέδιο υπέρβασης της κρίσης». Αναφερόμενος στο σκάνδαλο του Βατοπαιδιου, σημείωσε ότι, υπήρξε κεντρικός πολιτικός σχεδιασμός και αυτό αποτελεί την κορυφαία έκφραση της αντίληψης της διακυβέρνησης της ΝΔ. Σημείωσε ότι, η κυβερνητική πλειοψηφία επέλεξε την φυγή μπροστά στην αδυναμία χειραγώγησης της συνείδησης των βουλευτών της. Καταλήγοντας ο Γ. Α. Παπανδρέου είπε ότι, «το ΠΑΣΟΚ θα κάνει το χρέος του απέναντι στην Δημοκρατία, θα αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς και θα προασπίσει το δημόσιο συμφέρον».
24.10.2008

Αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης.

σε αντίθεση με πάρα πολλούς, η Χρύσα Αράπογλου, στον απολογισμό της Δημοτικής παράταξης, "Θεσσαλονίκη Πρωταγωνίστρια" που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 19-10-2008 στη κατάμεστη από κόσμο αίθουσα του κινηματογράφου Ολύμπιον, εμφανίστηκε για άλλη μια φορά γεμάτη ιδέες και οράματα για τον τόπο μας.
Μπράβο Χρύσα.
Σ' ευχαριστώ και καλή δύναμη.

Πρέπει να λέμε την αλήθεια ... τελικά.

«Δεν έχω να κρύψω τίποτα, δεν έχουμε να κρύψουμε τίποτα, θέλουμε πλήρη διαλεύκανση» διεμήνυσε ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής από τις Βρυξέλλες, ερωτηθείς για την απόφαση της κυβέρνησης να καταθέσει αίτημα σύστασης Εξεταστικής Επιτροπής για την υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου.

Πιο αναλυτικά, αφού σημείωσε πως δεν έχει αλλάξει άποψη για το πότε πρέπει να γίνονται, κατά κανόνα, οι εξεταστικές, έκανε λόγο για ειδικές συνθήκες, εξηγώντας πως επειδή ακούστηκε πως η κυβέρνηση μετά τις παραιτήσεις των εισαγγελέων τάχα επιχειρεί συγκάλυψη, πήρε την πρωτοβουλία να έρθει το θέμα στη Βουλή.

Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ ON LINE Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2008 14:37

Μα το θράσος σίγουρα δεν κρύβεται κύριε Καραμανλή!
Αλλά πείτε και σε μας τους θνητούς, ποιες "ειδικές συνθήκες", ανάγκασαν σε παραίτηση δύο εξέχοντες δικαστικούς;
Τι τελικά "ακούστηκε" για την παρέμβαση της κυβέρνησης στο έργο των εισαγγελέων;
Στη Βουλή στην οποία εμφανίζεστε σπανιότατα τώρα θα πάτε ως Αρχιερέας της Κάθαρσης
ή της Διαπλοκής;

και όπως λέει ο Μανόλης Αναγνωστάκης

"Στο παιδί μου δεν άρεσαν τα παραμύθια

Και του μιλούσανε για Δράκους και για το πιστό σκυλί
Για τα ταξίδια της Πεντάμορφης και για τον άγριο λύκο

Μα στο παιδί δεν άρεσαν ποτέ τα παραμύθια

Τώρα τα βράδια, κάθομαι και του μιλώ
Λέω το σκύλο σκύλο, το λύκο λύκο, το σκοτάδι σκοτάδι,
του δείχνω με το χέρι τους κακούς, του μαθαίνω
Ονόματα σαν προσευχές του τραγουδώ τους νεκρούς μας.

Α, φτάνει πια! Πρέπει να λέμε την αλήθεια στα παιδιά."

Παγκόσμια ημέρα διατροφής.

απόλαυση!

Αυτοί είστε κύριοι !

Η αναφορά στην παραπάνω αφίσα των Γαλάζιων παιδιών "ΑΞΙΖΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ" μ' ανησυχεί βεβαίως ( πόσα παραπάνω δηλαδή) αλλά στο τέλος...
λέτε να βγει και κάτι καλό απ' την υπόθεση της ... ΜΟΝΙ;
Όπως ...
Ζορμπάς: Αυθαιρεσία Ο πρώην εισαγγελέας Γιώργος Ζορμπάς μιλά για «αυθαίρετες και αντισυνταγματικές εντολές», καθώς σε ανακοίνωσή του αναφέρει ότι «η μέχρι σήμερα παραμονή της δικογραφίας στην Εισαγγελία και η συνέχιση της επ' αυτής προδικαστικής έρευνας από εισαγγελείς κατόπιν άνωθεν εντολής, υπήρξε πράξη αυθαίρετη και αντισυνταγματική. Ασφαλώς σήμερα δεν υπάρχει πολίτης στον τόπο αυτό που να μη θεωρεί ότι η σοβαρότατη αυτή υπόθεση σχετίζεται με πράξεις και παραλείψεις υπουργών». ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 15/10/2008

ή απλά ...

ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

ΔΗΛΩΣΗ

ΓΙΩΡΓΟΥ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

Το πραξικόπημα της σημερινής κυβέρνησης στη Δικαιοσύνη δεν έχει προηγούμενο. Δεν έχει προηγούμενο στη - μετά τη χούντα - πολιτική μας ιστορία.

Η διαρκής προσπάθεια ελέγχου και χειραγώγησης της Δικαιοσύνης υπονομεύει κάθε έννοια κράτους δικαίου, υπονομεύει την ίδια μας τη δημοκρατία.

Τιμούμε τους εισαγγελείς που αρνήθηκαν των ωμή παρέμβαση των κυβερνητικών εντολοδόχων. Ωμή παρέμβαση, που στόχο είχε και έχει τη συγκάλυψη απαράδεκτων, αδιαφανών και παράνομων πράξεων. Συντονισμένων πράξεων κυβερνητικών στελεχών, που μόνο τους μέλημα είναι η λεηλασία της περιουσίας των Ελλήνων.

Αν η κυβέρνηση λειτουργούσε με τις στοιχειώδεις αρχές της δημοκρατίας, θα είχαν παραιτηθεί προ πολλού οι πολιτικές ηγεσίες όλων των εμπλεκόμενων Υπουργείων. Αυτή ήταν και αυτή είναι η απαίτηση του λαού.

Σήμερα, απέναντι στην οργή του Ελληνικού λαού και μετά την παραίτηση των εισαγγελέων, η ηγεσία της κυβέρνησης αναγκάζεται σε άτακτη υποχώρηση. Συνεχίζει, όμως, τους υποκριτικούς ελιγμούς. Δεν ανακαλείται καν η παρέμβαση - πραξικόπημα, αυτή που προκάλεσε την παραίτηση των εισαγγελικών λειτουργών.

Η κυβέρνηση βουλιάζει κάτω από το βάρος των πράξεών της. Δυστυχώς, συνεχίζει τις προσπάθειες συγκάλυψης των ευθυνών της.

Επιτέλους, οφείλει να δεχτεί, ως κοινοβουλευτική πλειοψηφία, την πρότασή μας για σύσταση Εξεταστικών και Προανακριτικών Επιτροπών, για κάθε εκκρεμούσα υπόθεση διαφθοράς και σκανδάλων των τελευταίων ετών.

Ας είναι αυτή η τελική της πράξη, ώστε να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές λύτρωσης, και όχι σε εκλογές παραγραφής.

Σήμερα, απαιτείται υπεύθυνη ηγεσία, αξιόπιστη ηγεσία στη χώρα. Διότι σήμερα, η χώρα αντιμετωπίζει κρίση αξιών, κρίση εμπιστοσύνης, κρίση θεσμών, κρίση δημοκρατίας. Απαιτείται υπεύθυνη ηγεσία, για να βγάλουμε τη χώρα από τη μεγαλύτερη πολιτική κρίση των τελευταίων ετών.

Αυτή είναι απαίτηση του Ελληνικού λαού και, σε αυτή την απαίτηση, εμείς θα ανταποκριθούμε.

Επιλέγουμε: Φροντίδα για τον άνθρωπο

Γιώργος Α. Παπανδρέου
Πρόεδρος ΠΑ.ΣΟ.Κ

!!!

* Στην ηλικία των 3, επιτυχία είναι να μην κατουράς το βρακί σου .
* Στην ηλικία των 12, επιτυχία είναι να έχεις φίλους.
* Στην ηλικία των 18, επιτυχία είναι να έχεις δίπλωμα οδήγησης.
* Στην ηλικία των 20, επιτυχία είναι να κάνεις σεξ.
* Στην ηλικία των 35, επιτυχία είναι να έχεις χρήματα.
* Στην ηλικία των 50, επιτυχία είναι να έχεις χρήματα.
* Στην ηλικία των 60, επιτυχία είναι να κάνεις σεξ.
* Στην ηλικία των 70, επιτυχία είναι να έχεις δίπλωμα οδήγησης.
* Στην ηλικία των 75, επιτυχία είναι να έχεις φίλους .
* Στην ηλικία των 80, επιτυχία είναι να μην κατουράς το βρακί σου.

αντιγράφω από http://www.epikairo.gr/

ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΔΡΟΜΟ, ΜΑ ...

Η ΘΕΣΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΘΕΡΜΑΪΚΟΥ 2007

Κυρίες και κύριοι

Είναι σύνηθες και θεωρείται αυτονόητο, μια διοίκηση στον ετήσιο απολογισμό της να λέει αυτά που έκανε. Είναι, όμως, σοφότερο και δικαιότερο να λέει στους πολίτες αυτά που δεν έκανε, ενώ μπορούσε να κάνει, αυτά που έκανε και δεν έπρεπε να κάνει. Έτσι, κατ’ εμέ, αποδεικνύεται η ειλικρίνεια, η αυτογνωσία και το αίσθημα της ευθύνης, που θα πρέπει να διακατέχει αυτούς και αυτές που ασχολούνται με την πολιτική πρακτική.

Αυτό λοιπόν που δεν τολμήσατε ή δε θέλατε να κάνετε εσείς θα προσπαθήσω σε γενικές γραμμές να σκιαγραφήσω εγώ κατά τομείς:

ΔΕΤΑΘ: Καμία νέα παιδική χαρά δε δημιουργήσατε για τα παιδιά μας, ενώ καταργήσατε προϋπάρχουσα. Οι δε «αμαρτωλές» ιστορίες της «νέας παλίρροιας» και του περιοδικού «Θέα» νομίζω ότι σας εκθέτουν.

ΔΕΥΑΘ: Παράνομη και υπέρογκη αύξηση του τιμολογίου ύδρευσης, αντί για συγκράτηση τιμών σε λογικά επίπεδα. Απαράδεκτη αντιμετώπιση των διαμαρτυρόμενων καταναλωτών και ταυτόχρονη αδιαφορία για το σοβαρότατο πρόβλημα, όπως εσείς οι ίδιοι το χαρακτηρίζετε κατά καιρούς, ποιότητας και ποσότητας του νερού.

ΔΙΟΙΚΗΣΗ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Η κοινωνική πολιτική ενός Δήμου κρίνετε και από τις ουσιαστικές και διαρκείς δράσεις της για τη στήριξη των αστέγων και κοινωνικά αποκλεισμένων ομάδων , όπως οι Ρομά και οι μετανάστες, και όχι από την φιλανθρωπία μας που εμφανίζεται κάθε Πάσχα και Χριστούγεννα. Δράσεις τις οποίες δεν υποστηρίξατε όπως φαίνεται στον απολογισμό σας.

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ: Εδώ όπως λέει και ο αναντικατάστατος πρόεδρός του «σπάμε πλάκα». Χωρίς σοβαρή ενίσχυση και χρηματοδότηση των συλλόγων της περιοχής μας εμφανίζεται σαν συνδιοργανωτής κάθε εκδήλωσής τους προσπαθώντας να τις παρουσιάσει σαν έργο του. Ακόμη και τη συμμετοχή της μπάντας σε εκδηλώσεις δηλώνει ως δράση του. Η δημιουργία μιας νέας μπάντας είναι έργο, όχι όμως και η λειτουργία της. Μία από τις ελάχιστες εκδηλώσεις που δικαιωματικά αξίζει να αναφέρετε στον απολογισμό του είναι η συναυλία με το Μ. Πλέσσα, η οποία όμως μπορεί να χαρακτηριστεί και τραγική καθώς πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του εθνικού πένθους για τα θύματα των πυρκαγιών.

ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ: Ένα κέντρο που δεν κατάφερε ακόμη να του ανήκουν οι αθλητικοί χώροι της περιοχής, παρά μόνο το κλειστό της Περαίας. Ένα κέντρο που παρόλες τις προσπάθειες για μαζικό αθλητισμό, δεν έχει κανένα χώρο μαζικής άθλησης.

ΤΕΧΝΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ: Τα έργα που αναφέρετε στον απολογισμό σας για τη σχολική στέγη είναι του 2008. Το λιμάνι είναι μπαζωμένο. Οι δρόμοι έχουν πλέον τη δική τους ιστορία. Το αποχετευτικό δίκτυο καλά κρατεί. Οι πλατείες αλλάζουν όψεις συνεχώς. Τα δάση στην Αγία Τριάδα καίγονται. Και τα φώτα στις σκάλες σβήσανε. Το μελετάμε το πράγμα όμως ,εκτός και αν ανοίξει το ρήγμα και χαθούμε όλοι μας.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ: Δάνεια. Ίσως χρειάζεται να δανειστώ και εγώ σκέψεις για να αναφερθώ σ’ αυτό τον απολογισμό.

Επέλεξα για το τέλος να χρησιμοποιήσω φράσεις και λέξεις από τις εισηγήσεις σας οι οποίες αν και εντυπωσιάζουν, στην πραγματικότητα παραπλανούν ως «ψεύτικα λόγια και μεγάλα». Έτσι, θα πω ότι, λυπάμαι κ. Αθανασιάδη που δε θεωρώ ότι η διοίκηση της ΔΕΤΑΘ «ενήργησε με γνώμονα το κοινωνικοοικονομικό μου συμφέρον», πολύ δε περισσότερο δε συμφωνώ κ.Τροκάνα για το ότι «η προσπάθειά σας επικεντρώθηκε στην οργάνωση της ΔΕΥΑΘ και στη σωστή λειτουργία των υπηρεσιών της προς όφελος των δημοτών μας». κ. Ζαριφέ, είναι απολύτως βέβαιο το ότι επειδή βάλατε «τα θεμέλια για την αναδιοργάνωση των υπηρεσιών και παροχών του Δήμου», όπως λέτε, δεν μπορώ «να ατενίζω με αισιοδοξία το μέλλον» όπως λέτε και πάλι εσείς η ίδια, κ. Μάγγο, δεν μπορώ να συμμεριστώ και να καταλάβω ποιον εσείς θεωρείται «ποιοτικότερο» πολιτισμό και με ποιον τον συγκρίνετε;

κ. Βογιατζή, το ότι δε «δειλιάσατε», όπως γράφετε στην εισήγησή σας, πρέπει να ξέρετε ότι δεν αποτελεί ηρωική πράξη, αλλά αυτονόητη πράξη. Και ακόμα, ότι «η περισσότερη κατανάλωση ρεύματος δεν αποτελεί «δείγμα ανώτερου πολιτισμού», όπως λέτε, αλλά αντι-οικολογική συνείδηση και ίσως και ρατσιστική, δεδομένου ότι θεωρείτε, αν κατάλαβα καλά, ότι αυτοί που δεν καταναλώνουν πολύ ρεύμα ή δεν έχουν ρεύμα για διάφορους λόγους, είναι απολίτιστοι.

Άφησα τελευταία, επίτηδες, μια ζωτικής σημασίας υπηρεσία, την οικονομική κ. Βασιλειάδη, γιατί και εσείς με τη μονοσέλιδη και χωρίς ουσία εισήγηση που μας δώσατε, δίνετε, υποθέτω, το μικρότερο βάρος στο θεμέλιο λίθο μιας κοινωνίας: στον οικονομικό απολογισμό της.

Σας ευχαριστώ.

ΜΕΝΔΡΙΝΟΣ Ιωάννης

Δημοτικός Σύμβουλος

Τα μυστικά του Βάλτου-πεδίου.

ΒΟΥΛΓΑΡΑΚΗΣ: Παραίτηση χωρίς ανάληψη ευθυνών, ο κ.Καραμανλής τον κάλυψε.Οι πολίτες ζήτουν απαντήσεις για το μεγάλο φαγοπότι-Δήλωση Γ. Παπακωνσταντίνoυ 12.09.2008

Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, σχετικά με την παραίτηση του υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας, Γιώργου Βουλγαράκη, έκανε την ακόλουθη δήλωση: Ο κ. Βουλγαράκης παραιτήθηκε, χωρίς να αναλάβει στο ελάχιστο τις ευθύνες του. Ο κ. Καραμανλής αποδέχθηκε την παραίτηση, καλύπτοντας απολύτως τον υπουργό του. Είναι ντροπή αυτό που γίνεται. Οι Έλληνες πολίτες ζητούν απαντήσεις για το μεγάλο φαγοπότι.

Αντιγράφω από pasok.gr και προσυπογράφω.

Στο χθεσινοβραδινό Δημοτικό Συμβούλιο έθεσα και πάλι το θέμα της παραχώρησης οικοπέδων που βρίσκονται στα όρια του Δήμου Θερμαϊκού και ο Δήμαρχος (Αλεξανδρής Ιωάννης) δήλωσε ότι πέντε (5) συνολικά οικόπεδα χάσαμε από την παραχώρησή τους στο Βα(λ)τοπέδι.
Άλλες πηγές όμως λένε πως τα οικόπεδα είναι περίπου δεκαοχτώ (18) !!!!!!!!!!!!!!!!!!.
Έλεος!
Ξεσηκωθείτε επιτέλους.

ΔΗΜΟΣ ΘΕΡΜΑΪΚΟΥ ΚΑΙ ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΕΔΙΟΥ.

Περαία (Δήμος Θερμαϊκού) 16/03/2007

ΔΗΜΟΣ ΘΕΡΜΑΪΚΟΥ

ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ

ΘΕΜΑ: «ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΟΙΚΟΠΕΔΩΝ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΤΟΥ

ΔΗΜΟΥ ΘΕΡΜΑΪΚΟΥ ΣΤΗ ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΕΔΙΟΥ».-

Κύριε Δήμαρχε,

Όπως είναι γνωστό και από συζητήσεις προ ημερησίας Διατάξεως στο Δημοτικό Συμβούλιο, δημοσιεύματα του Τύπου αναφέρουν οικόπεδα του κτηματολογίου του Δήμου ως προσφορά ανταλλαγής μεταξύ Ελληνικού Δημοσίου και της Μονής Βατοπεδίου.

Δηλώσατε ότι γνωρίζετε το θέμα και το ερευνάτε.

ΕΠΕΡΩΤΑΣΤΕ

1. Ποια είναι τα συγκεκριμένα οικόπεδα?
2. Ποιος ήταν-είναι ο ιδιοκτήτης τους?
3. Είναι τελικά παραχωρημένα και εάν ναι πως?
4. Σε ποιες ενέργειες έχετε προβεί προκειμένου να διεκδικήσετε για λογαριασμό του Δήμου τα εν λόγω οικόπεδα?

Ο

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ

ΜΕΝΔΡΙΝΟΣ Ιωάννης

Για υπενθύμιση!!!

<<Ποιο είναι το μήνυμα που δίνετε στα ίδια τα παιδιά σας;>>

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Χωρίς λόγια.

(Αντιγράφω από krogias.blogspot.com )

Πόθος και πάθος για την αλήθεια στην πολιτική

Πόθος και πάθος για την αλήθεια στην πολιτική: ένας μικρός απολογισμός

«Γνωρίζω πως τίποτα δεν υπάρχει από μιας αρχής μονοκόμματα καμωμένο, πως όλα γίνονται, ξετυλίγονται, μα πως και τίποτα δεν τελειώνει..»Κωστής Παλαμάς

Στο τέλος του καυτού καλοκαιριού και δεδομένου ότι φημολογούνται και αιωρούνται πολιτικές διεργασίες, σε εθνικό, τοπικό και κομματικό πεδίο, μου γεννήθηκε το εξής «καυτό» ερώτημα: «Γιατί ορισμένοι άνθρωποι (μέσα σ’ αυτούς ανήκω και εγώ) ασχολούνται και ποθούν την πολιτική εξουσία και ποια η σχέση τους με την αλήθεια και το ψέμα;». Όπως είναι φανερό, η απάντηση που θα προσπαθήσω να δώσω θα περιέχει, έμμεσα, και ένα μικρό απολογισμό της δίχρονης ενασχόλησής μου με την πολιτική σε τοπικό επίπεδο.

Σ’ αυτό το πλαίσιο και κατά την άποψη των πολλών, αλλά και της δικής μου, τρεις είναι οι λόγοι που ωθούν τους ανθρώπους στην πολιτική. Πρώτος λόγος, τα οράματά τους για μια καλύτερη κοινωνία, η πίστη τους σε ιδανικά και αξίες και η ανάγκη τους να αγωνιστούν για αυτά. Δεύτερος, η πιθανή φυσιολογική επιθυμία του κάθε ανθρώπου για επιβεβαίωση του εαυτού του την οποία προσφέρει με ελκυστικό τρόπο η εξουσία. Και τρίτος, τα ποικίλα προνόμια τα οποία αναγκαστικά συνοδεύουν τη ζωή ενός πολιτικού, ακόμη και στα δημοκρατικότερα καθεστώτα.

Οι τρεις αυτοί λόγοι περιπλέκονται πάντοτε μεταξύ τους με τον πιο πολύπλοκο τρόπο και είναι συχνά αδύνατο να δούμε ξεκάθαρα ποιος από αυτούς υπερισχύει. Πίσω από τον πρώτο ο οποίος συνήθως προτάσσεται κρύβονται σχεδόν πάντα οι άλλοι δύο. Και για του λόγου το αληθές, όλοι αυτοί που ασχολούμαστε με την πολιτική επαναλαμβάνουμε ξανά και ξανά ότι εκείνο που επιδιώκουμε δεν είναι η εξουσία καθεαυτή παρά μόνο ορισμένες γενικότερες αξίες τις οποίες αναλαμβάνουμε να τις υπερασπιστούμε και δεν καταδεχόμαστε να ομολογήσουμε στον κόσμο ότι επιδιώκουμε την επιβεβαίωση του εαυτού μας και ακόμη χειρότερα, ότι πολλοί από μας το μόνο που επιθυμούμε είναι η γεύση των προνομίων που προσφέρει η εξουσία. Το φαινόμενο αυτό είναι ιδιαίτερα έντονο όταν βρεθούν ξαφνικά στην εξουσία εκείνοι από εμάς που ποτέ δεν είχαν στα χέρια τους καμιά εξουσία και πάντοτε με πολύ θάρρος κατήγγελαν τα προνόμια των ιθυνόντων.

Βάση των παραπάνω και επειδή είμαι από εκείνους που βλέπουν την παραμονή τους στην πολιτική ως έκφραση του αισθήματος ευθύνης και χρέους, νιώθω την ανάγκη να αναλύομαι και να θέτω στον εαυτό μου το αρχικό ερώτημα θεωρώντας τον μόνιμα ύποπτο, όντας στην εξουσία και βλέποντας, ότι τα λόγια μου μοιάζουν με τους προκατόχους μας που κατέκρινα και κατακρίνω. Το γεγονός, λοιπόν, αυτό με εξοργίζει και προσπαθώντας να αντισταθώ στρέφομαι στα κυριότερα όπλα που χρειάζεται η ξεκάθαρη πολιτική και οι αγωνιστές πολιτικοί: στο διάλογο για τους σκοπούς της και στην αλήθεια την οποία πρέπει να υπηρετεί. Γιατί η πολιτική δεν είναι εξ ορισμού, όπως πολλοί υποστηρίζουν, ανήθικη. Η πολιτική είναι ένα πεδίο ανθρώπινης δράσης που απαιτεί αυξημένες ικανότητες, ως προς το αίσθημα του ήθους, τη δυνατότητα κριτικής αυτοσυλλογής, την πραγματική ευθύνη, το αίσθημα του μέτρου, την ταπεινότητα. Είναι ένα επάγγελμα για εξαιρετικά σεμνούς ανθρώπους, για τους απαραπλάνητους.

Δεν ξέρω αν ανήκω σ’ αυτούς τους άγρυπνους πολιτικούς. Το μόνο που ξέρω είναι ότι θα ήθελα και ότι θα έπρεπε να ανήκω σ’ αυτούς εφόσον δέχτηκα το αξίωμα του δημοτικού συμβούλου. Στο πνεύμα αυτό προσπαθώ να κυκλοφορώ χωρίς προσωπείο λεκτικό, ιδεολογικό, κομματικό, με πεντακάθαρο πρόσωπο λέγοντας την αλήθεια, η οποία δεν χρειάζεται την κάλυψη του ψεύδους, όπως συνηθίζεται στην πολιτική, για να είναι πειστική. Προσπαθώ να ασκώ κριτική στα πλαίσια ενός διαλόγου ο οποίος θεωρώ ότι περισσότερο βασίζεται σε προτάσεις και στην έκφραση εναλλακτικής άποψης από συνομιλητές με ίσα δικαιώματα παρά σε απειλές, ισχυρισμούς, αξιολογικές πεποιθήσεις και μεγάλα λόγια τα οποία με έναν αφανή τρόπο οδηγούν στη μικροπολιτική. Και επειδή προσδιορίζοντας τον εαυτό σου ταυτόχρονα ορίζεις και την ταυτότητα των Άλλων, ας προσπαθήσουμε να έχουμε όλοι και όλες πρόσωπο με ξεκάθαρα χαρακτηριστικά, με κοινούς σκοπούς, με την αλήθεια στο φως. Ας το κάνουμε τώρα που η πολιτική σκηνή ταλαντεύεται ανάμεσα σε σκάνδαλα, σε διαπλοκές, σε μικροπολιτικές και μικροσυμφέροντα τα οποία φαίνεται ότι υπερτερούν και διοικούν αιώνια την Ελλάδα.

Τέλος, ίσως πολλοί/ές αναρωτηθούν γιατί για ακόμη μια φορά ασχολούμαι και γράφω γενικά για την πολιτική και όχι για πιθανά προβλήματα- ζητήματα του Δήμου μας τα οποία, βέβαια, έχω επιδείξει πολλές φορές. Για ακόμη μια φορά, όμως, θα επισημάνω ότι οι αρχές, οι σκοποί και η θεωρία της πολιτικής που επιλέγουμε να ασκήσουμε καθορίζει και την πρακτική μας. Έτσι, αν δεν έχουμε από την αρχή ξεκάθαρη ματιά και ορισμένο στόχο είναι βέβαιο ότι οι πολιτικές μας αποφάσεις και ενέργειες θα αποτύχουν. Γι’ αυτό επιμένω ότι το μεγάλο πρόβλημα είναι στο να θέσουμε πρώτα τους συγκεκριμένους σκοπούς μας, ατομικούς και ομαδικούς, και μετά να επιλέξουμε την καλύτερη μέθοδο γι’ αυτούς. Το ανάποδο ποτέ δεν καρποφόρησε σε κανένα τομέα.

ΜΕΝΔΡΙΝΟΣ Ιωάννης

Το καραντί

μ' αγάπη απ' την Άνδρο.

Καλό καλοκαίρι.

Ουφ!
Επιτέλους!

Από αύριο, ΕΚΕΙ (Παλαιόπολη Άνδρου)



και με θέα, ΑΥΤΗ.



Καλό καλοκαίρι σε όλους.

ΔΗΜΟΣ ΘΕΡΜΑΪΚΟΥ: Ένας Δήμος «διαμάντι» ή «όπως έστρωσες θα κοιμηθείς»

(Δημοσίευμα στην εφημερίδα ΠΕΡΑΙΑ)

Κύριοι και κυρίες,

επιτρέψτε μου στο πρώτο ήμισυ του κειμένου μου να σας παρουσιάσω τα δεδομένα που χαρακτηρίζουν τον Δήμο μας ως «μια σύγχρονη ευρωπαϊκή πόλη» και στο δεύτερο τα οράματα και τις υποσχέσεις των τοπικών αρχόντων που ερμηνεύουν και «υποστηρίζουν» τα παραπάνω δεδομένα.

Μία μικρή παρατήρηση ως το πρώτο ήμισυ: εάν εκπλαγείτε λίγο με την παρουσίαση των δεδομένων του Δήμου μας, κάνετε λίγο υπομονή, ακόμη και αν ο Δήμος που περιγράφω φαίνεται να μην είναι ο δικός μας. Έχετε, όμως, υπόψη σας –και αυτό είναι το σημαντικό- ότι τα οράματα και οι υποσχέσεις, τα οποία θα σας παρουσιάσω, ανταποκρίνονται πλήρως στην πραγματικότητα.

Τα δεδομένα του Δήμου μας

Ο δήμος μας, ανατρέποντας το παλιό κατεστημένο, παρουσιάζει χαρακτηριστικά μιας σύγχρονης πόλης που προσφέρει ποιοτική διαβίωση στους κατοίκους της και στους επισκέπτες της , προσελκύει πάλι τουρίστες, σέβεται και υπηρετεί τους πολίτες και είναι σύμμαχος στις ανάγκες των πολιτών και του τόπου.

Είναι γνωστό ότι όλα αυτά τα επιτεύγματα μπόρεσε και τα πέτυχε η καινούρια διοίκηση επειδή γνώριζε καλά τα παρελθόντα προβλήματα του Δήμου και των πολιτών του, επειδή ήθελε να τα λύσει λόγω της μεγάλης της αγάπης για τον τόπο και, φυσικά, επειδή είχε την απαραίτητη γνώση, εμπειρία και πολιτική βούληση.

Σ’ αυτά τα πλαίσια και με βάση την προσωπική καθημερινή μας εμπειρία η σημερινή ανακατασκευασμένη και «αναβαθμισμένη» εικόνα του Δήμου παρουσιάζει ανά τομείς τα εξής διαμαντένια τοπία:

- Οδικό δίκτυο: Το οδικό μας δίκτυο είναι ένας σύγχρονος οδικός άξονας που αποτελείται από σύγχρονους ευρωπαϊκούς δρόμους και που παραδόθηκε στους πολίτες του Δήμου αντικαθιστώντας ένα άκρως απαρχαιωμένο και επικίνδυνο δρόμο (Εικ. 1). Έτσι οι κάτοικοι και οι επισκέπτες χαίρονται να οδηγούν τα οχήματά τους σε δρόμους που πληρούν τους κανόνες ασφάλειας, που μειώνουν τα τροχαία ατυχήματα, που έχουν ηλεκτροφωτισμό και χώρους στάθμευσης, που δεν πλημμυρίζουν σε κάθε νεροποντή και, γενικά , σε δρόμους που συμβάλλουν στην βελτίωση της ποιοτικής τους ζωής και της τουριστικής και οικονομικής ανάπτυξης του τόπου. Στην ίδια ευχάριστη θέση βρίσκονται και οι πεζοί οι οποίοι μπορούν και εξυπηρετούν τις ανάγκες τους με ευκολία και άνεση χρησιμοποιώντας τα πεζοδρόμια «στολίδια» του Δήμου μας. Και όλα αυτά τα κατόρθωσαν τα δυνατά στελέχη της διοίκησης με την εκμετάλλευση προγραμμάτων χρηματοδότησης τα οποία και αξιοποίησαν έγκαιρα και με σωστό τρόπο χωρίς να χάσουν ούτε ένα Ευρώ.

Εικ. 1

-Αποχετευτικό δίκτυο: Η καινούρια διοίκηση δικαιολογημένα είναι ικανοποιημένη γιατί ολοκληρώθηκε, επιτέλους, το αποχετευτικό δίκτυο και το δίκτυο όμβριων υδάτων (Εικ.2). Έτσι οι κάτοικοι δε σκέφτονται πλέον την οικονομική επιβάρυνση από το άδειασμα των βόθρων, αλλά και δεν δυσανασχετούν από δυσάρεστες μυρουδιές που αναδυόταν από αυτούς και από τα φρεάτια. Αντιθέτως, απολαμβάνουν στην κυριολεξία τις ανθρώπινες ανάγκες τους και οσμίζονται θάλασσα και βουνό.

Εικ.2

- Σύστημα ύδρευσης: Για ένα άλλο πράγμα που είμαστε περήφανοι ως κάτοικοι του Δήμου Θερμαϊκού είναι ότι απολαμβάνουμε το πόσιμο νερό μας που ως δημόσιο αγαθό μάς παρέχεται άφθονο, φτηνό και καθαρό (Εικ.3). Ο Δήμος μας είναι ένας από τους λίγους δήμους που εφαρμόζοντας άριστα την κοινωνική πολιτική δεν εφάρμοσε αυξήσεις στα τιμολόγια της ύδρευσης και περιορισμούς στην κατανάλωσή του και, επιπλέον, διατήρησε την «καθαρότητα και την διαύγεια» του νερού σε επίπεδα άριστα με τη βοήθεια συχνών εργαστηριακών ελέγχων. Έτσι, δεν βλέπεις κατοίκους φορτωμένους με εμφιαλωμένα νερά, τα οποία σε σχετικό γκάλοπ που έγινε στα σούπερ μάρκετ παρουσιάζουν σημαντική μείωση στις πωλήσεις τους.

Εικ.3

-Το Δημοτικό συμβούλιο ως θεσμός: Είναι κοινά αποδεκτό ότι οι συνεδριάσεις τού τωρινού Δημοτικού Συμβουλίου θα μπορούσαν, εύστοχα, να παρομοιαστούν με επιστημονικά συμβούλια ή κέντρα δημιουργικού προβληματισμού και να θεωρηθούν ως άξιες εφαρμογές και εδραιώσεις του θεσμού αυτού (Εικ.4). Και αυτό γιατί τα στελέχη του είναι ενημερωμένα ολόπλευρα, σέβεται το ένα το άλλο, ακούγονται όλες οι απόψεις χωρίς εντάσεις και ύβρεις, κανείς δεν τρώει ή δεν κοιμάται την ώρα του συμβουλίου και γενικά, όλοι και όλες έχουν ως ομαδικό στόχο, εκτός από το καλό του τόπου, την παραγωγή και παρουσίαση πολιτικού πολιτισμού. Σ’ αυτό το πνεύμα αξιοποιούνται και όλα τα τοπικά συμβούλια τα οποία θέτουν πολλές φορές την πολιτική ατζέντα του Δημοτικού συμβουλίου, δημιουργώντας έτσι μια ισόρροπη ανάπτυξη των Δημοτικών διαμερισμάτων και όχι ένα αίσθημα έχθρας και μίσους μεταξύ τους. Ως παράδειγμα, αξίζει να αναφέρουμε την επιτυχία του τοπικού συμβουλίου των Νέων Επιβατών το οποίο κατάφερε να κατασκευάσει, επιτέλους, δεύτερο Δημοτικό σχολείο, Λύκειο το οποίο εδρεύει στην Περαία, παιδικό σταθμό και το γήπεδο του ΠΑΟΝΕ.

Εικ.4

-Οικονομικοί πόροι: Είναι και πάλι γνωστό ότι τον Δήμο μας τον ζηλεύουν για την οικονομική του ευρωστία (εικ.5) πολλοί άλλοι Δήμοι οι οποίοι μάλιστα επιδιώκουν την συνένωση τους με εμάς. Αυτό βέβαια δεν είναι τυχαίο αλλά οφείλεται στην επιστημονική μεθοδολογία που χρησιμοποιεί ο Δήμος ως προς τη διαχείριση και την αξιοποίηση των υπαρχουσών οικονομικών δυνατοτήτων του. Η επιστημονικότητα αυτή οφείλεται στον υπάρχοντα στρατηγικό σχεδιασμό, στην κανονική είσπραξη των εσόδων, στη μη λήψη δανείων, στη μείωση των λειτουργικών δαπανών και με λίγα λόγια, στην εξυγίανση των οικονομικών.

Εικ.5

-Παιδεία- Αθλητισμός-Πολιτισμός: Ο Δήμος μας είχε θέσει ως ύψιστο στόχο την παιδεία και κατ’ επέκταση τη στήριξη της νεολαίας και τον πέτυχε. Έχουμε τα καλύτερα σχολεία ως προς τα κτίρια και τις υποδομές τους, έχουμε δικά μας λεωφορεία για τη μεταφορά μαθητών, έχουμε Κέντρα Δημιουργικής απασχόλησης για το απόγευμα και Συμβούλιο Νεολαίας το οποίο είναι υπερκομματικό και οι δράσεις του είναι τόσες πολλές που θεωρούμε ότι κακώς λέγεται για τους νέους/ες πως δεν ενδιαφέρονται για την πολιτική και για το μέλλον τους . Όσον αφορά στον αθλητισμό και στον πολιτισμό έχουμε δικό μας αθλητικό κέντρο (ΚΑΠΠΑ) με κολυμβητήριο το οποίο χρησιμοποιούμε ως κάτοικοι του Δήμου ισάξια και δωρεάν. Στόλισμα του Δήμου και όχι καρναβάλι αποτελεί το Πολιτιστικό μας κέντρο το οποίο μας παρέχει τη Δημοτική βιβλιοθήκη, το Δημοτικό Θέατρο και χώρους στους οποίους μπορούμε να αξιοποιήσουν θετικά τον χρόνο τους, νέοι, ηλικιωμένοι και παιδιά (Εικ.6).

Εικ.6

Θα μπορούσα να αναφέρω και να παρουσιάσω και άλλα στοιχεία τομέων, όπως της κοινωνικής πολιτικής, της υγείας και του τουρισμού, που συνηγορούν στην παραπάνω ονειρεμένη εικόνα του Δήμου μας. Το θεωρώ, όμως, περιττό να σας κουράζω με πράγματα τα οποία ούτως ή άλλως είναι μια πραγματικότητα την οποία ζούμε καθημερινά. Για παράδειγμα θεωρώ αυτονόητο ότι το κέντρο υγείας μας, το δημόσιο νοσοκομείο μας, οι ακτές και παραλίες μας είναι κλάσης ανώτερα θαύματα από τα επτά θαύματα του κόσμου.

Οράματα και υποσχέσεις

Όσα ανέφερα προηγουμένως- τα οποία βεβαίως σας είναι γνωστά- προφανώς δεν έχουν παρουσιαστεί κατά τυχαίο τρόπο. Αντίθετα, γνωρίζουμε πολύ καλά σχεδόν όλοι και όλες οι ενημερωμένοι πολίτες του Δήμου Θερμαϊκού ότι έχουν μία σοβαρή βάση η οποία σχετίζεται με τα δημοσιοποιημένα και καταγεγραμμένα οράματα και τις υποσχέσεις της καινούριας διοίκησης η οποία διακήρυττε προεκλογικά ότι: «Θα ανατρέψουμε το σημερινό κατεστημένο…Το όραμά μας για τον Δήμο Θερμαϊκού είναι να γίνει μια σύγχρονη πόλη…Για να πετύχουμε αυτό το όραμα βάζουμε βραχυπρόθεσμο στόχο την ανάπτυξη των βασικών υποδομών, δηλαδή του οδικού δικτύου, των χώρων στάθμευσης, του αποχετευτικού συστήματος…» (Από τη συνέντευξη του Γ. Αλεξανδρή στην εφημερίδα «Θερμαϊκός, Σεπτέμβριος 2006).

Σ’ αυτό το πλαίσιο τα περισσότερα φυλλάδια των υποψηφίων του συνδυασμού «Δήμος για όλους» σας υπενθυμίζω ότι αναφερόταν στην αναμφισβήτητη αγάπη προς τον τόπο τους η οποία τους οδήγησε στην ενασχόληση τους με την τοπική πολιτική και υποσχόταν ότι: «Πάμε μπροστά… Δεσμεύομαι να ενεργώ πάντα με κριτήριο το καλό αυτού του τόπου και την επίλυση των προβλημάτων σας…Δεσμεύομαι να διεκδικώ όλα όσα σας αξίζουν , όλα όσα έχετε ανάγκη» (Προεκλ. Φυλ. Θ. Ασθενίδη), «..θα φροντίσουμε να χτίσουμε τις γέφυρες ανάμεσα σε εσάς και στο δήμο ώστε η δύναμή μας να λειτουργεί πολλαπλασιαστικά, αποφασιστικά και αποτελεσματικά» (Προεκλ. Φυλ. Ε. Καριώτη), «Πρώτη προτεραιότητα η αποχέτευση-Ασφαλτοστρώνουμε και τον τελευταίο χωματόδρομο- Ούτε ένας δρόμος με λακκούβες-Δημιουργούμε τις προϋποθέσεις για πυροσβεστικό σταθμό και ΕΚΑΒ- Το δημαρχείο θα λειτουργεί 24 ώρες- Ανέγερση πολιτιστικού κέντρου, ανοιχτού θεάτρου, δημοτικής βιβλιοθήκης- Άμεση ανάγκη η ανέγερση 1^ου και 2^ου Λυκείου, 2^ου Δημοτικού στους Νέους Επιβάτες και 5^ου Δημοτικού στην Περαία» (προεκλ. Φυλ. Τ. Μάγγος & Ε.Ψαραδέλλης).

Επιπλέον, έχω στα χέρια μου το «Κάλεσμα των Επιβατιανών Υποψηφίων Δημοτικών & Τοπικών Συμβούλων του παραπάνω Συνδυασμού στο οποίο αφού καταγγέλλεται η «Υποβάθμιση του χωριού μας τα τελευταία 8 χρόνια από τον απερχόμενο Δήμαρχο Α. Ματζάρη» αναφέρεται: «Γιατί μπορούμε καλύτερα - Γιατί δικαιούμαστε καλύτερη μεταχείριση - Γιατί Γνωρίζουμε τα προβλήματα και θα Δώσουμε λύσεις».

Συμπερασματικά, επέλεξα το μέσο αντιστροφής των δεδομένων της πραγματικότητας με παράλληλη διατήρηση των πραγματικών οραμάτων και υποσχέσεων της καινούριας διοίκησης για να αποκαλύψω ένα σημαντικό γεγονός: στο θέμα στο οποίο αναφέρομαι, η μετατροπή των οραμάτων και των υποσχέσεων σε πραγματικότητα φαντάζει απλή και λογική. Στην πραγματικότητα, όμως, τα οράματα έχουν να κάνουν, ως επί το πλείστον, με το ποιόν, δηλαδή με το σύνολο των ιδιοτήτων και των ποιοτικών γνωρισμάτων που χαρακτηρίζουν ή αξιολογούν τους οραματιζόμενους ανθρώπους, καθώς και με τους στόχους και σκοπούς αυτών. Για παράδειγμα, όραμα είχε ο Χίτλερ, όραμα είχε ο Μπους, όραμα είχε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, όραμα είχε και ο Χριστός. Η ιδεολογία όμως του καθενός απ’ αυτούς διέφερε ριζικά ως προς τις αντιλήψεις, τις στάσεις και τις συμπεριφορές τους.

Καλό καλοκαίρι,

και προσοχή στα οράματα που μας παρουσιάζονται. Γιατί η αλήθεια είναι ότι και για αυτά ισχύει ό,τι και για ολόκληρη την κοινωνία: «όπως έστρωσες θα κοιμηθείς».

ΜΕΝΔΡΙΝΟΣ Ιωάννης

... ἡ Δέσπω ἀφέντες Λιάπηδες δὲν ἔκαμε, δὲν κάνει ...

Για ένα ταξίδι

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΕΛΙΑ

Το 2000 ο Θ. Τσουκάτος (του ΠΑΣΟΚ) απομακρύνθηκε από την κομματική του θέση, επειδή εθεάθη στο κότερο ενός μεγαλοεπιχειρηματία. Ο Τσουκάτος δεν κατείχε υπουργική θέση. Το 2005 ο υπουργός Σ. Τσιτουρίδης (της Ν.Δ.) απομακρύνθηκε επειδή ζήτησε ένα ρουσφέτι για τον γιο του. Το 2008 αποκαλύπτεται ότι ο υπουργός Μ. Λιάπης (της Ν.Δ.) πάει ταξίδι οργανωμένο από τον επικεφαλής της Ζίμενς, της εταιρείας που έχει λαδώσει το μισό πολιτικό σύστημα. Αλλά στο Μέγαρο Μαξίμου θεωρούν «επαρκείς» τις εξηγήσεις του. Και, φυσικά, παραμένει στη θέση του. Μέχρι να δούμε τα επόμενα «επαρκή» στοιχεία. Ή μέχρι να παραγραφεί (και αυτή) η υπόθεση. Οπότε τα δύο εξαδέλφια (πρωθυπουργός και υπουργός) θα μπορούν να συνεχίσουν απρόσκοπτα τη συνεργασία τους. Σεμνά, ταπεινά και οικογενειακά.

Ελευθεροτυπία (3-7-2008)

και για να συνδέσουμε το ταξίδι του σήμερα με το χθες, στην προκειμένη περίπτωση ταιριάζει το ακόλουθο παραδοσιακό ποίημα

Ἀχὸς βαρὺς ἀκούεται, πολλὰ τουφέκια πέφτουν.
Μήνα σὲ γάμο ρίχνονται, μήνα σὲ χαροκόπι;
- Οὐδὲ σὲ γάμο ρίχνονται οὐδὲ σὲ χαροκόπι.
Ἡ Δέσπω κάνει πόλεμο μὲ νύφες καὶ μ᾿ ἀγγόνια.
Ἀρβανιτιὰ τὴν πλάκωσε στοῦ Δημουλᾶ τὸν πύργο:

«Γιώργαινα, ρίξε τ᾿ ἅρματα, δὲν εἶναι ἐδῶ τὸ Σούλι.
Ἐδῶ εἶσαι σκλάβα τοῦ πασᾶ, σκλάβα τῶν Ἀρβανίτων.»
«Τὸ Σούλι κι ἂν προσκύνησε, κι ἂν τούρκεψεν ἡ Κιάφα,
ἡ Δέσπω ἀφέντες Λιάπηδες δὲν ἔκαμε, δὲν κάνει».

Δαυλὶ στὸ χέρι ἅρπαξε, κόρες καὶ νύφες κράζει:
«Σκλάβες Τούρκων μὴ ζήσωμε, παιδιά μ᾿, μαζί μου ἐλᾶτε».
Καὶ τὰ φυσέκια ἀνάψανε, κι ὅλοι φωτιὰ γενήκαν.

Τυφώνας "ΑΝΙΤΑ"

http://agora.ex.nii.ac.jp/digital-typhoon/summary/wnp/l/196706.html.en


26-06-1967
Χαλασμός παντού. Το "ΦΟΛΕΓΑΝΔΡΟΣ" πλέει κοντά στις ακτές της Ιαπωνίας.
Κακή συνάντηση όμως με τον τυφώνα "ΑΝΙΤΑ".
Τρεις μέρες κράτησε η μάχη με θάλασσα, αέρα και όλα τα θεριά της φύσης.
Ο καπτανΘέμης για άλλη μια φορά ευτυχώς στέφθηκε νικητής και τον χαίρεται τώρα η κυρΆννα κ' εμείς.
Νάσαι καλά Καπετάνιε.

Το κενό

Κάπου στα Εξάρχεια

Έκτακτο Συνέδριο ΚΕΔΚΕ

Έκτακτο Συνέδριο ΚΕΔΚΕ, 23/24 Ιουνίου 2008

Η «ΘΕΑ» και ο Ακάλυπτος

Το περιοδικό «ΘΕΑ» αποτελεί ένα αρνητικό παράδειγμα ως προς την αντιστοιχία σκοπών και περιεχομένου την οποία θα πρέπει να έχει μια επίσημη έκδοση του Δήμου Θερμαϊκού. Αν αποφασίσει κανείς ν’ ασχοληθεί με το καθένα ξεχωριστά από τα προβληματικά του στοιχεία, θα καταλήξει με ένα εξαιρετικά εκτενές κείμενο. Τα προβλήματα που δημιουργεί δεν είναι αποκλειστικά μεθοδολογικά, δεν περιορίζονται απλά στον τρόπο που προωθεί την ενημέρωση, αλλά αφορούν κυρίως ζητήματα ιδεολογικά.

Αρχίζοντας την κριτική θα κάνουμε ένα σύντομο ταξίδι με τρεις σημαντικές στάσεις στον κόσμο τού συγκεκριμένου περιοδικού. Πρώτη μας στάση στο πρώτο τεύχος συναντούμε τους σκοπούς της έκδοσής του δια στόματος δημάρχου κ. Αλεξανδρή: «Στα χέρια σας κρατάτε μια από τις πολλές προτάσεις επικοινωνίας … που έχουμε σκεφτεί να εφαρμόσουμε ώστε να υπάρχει μια αμφίδρομη και συνεχής επικοινωνία με την τοπική κοινωνία, τη νεολαία και όλες τις κοινωνικές ομάδες … προβάλλοντας και ταυτόχρονα ενημερώνοντας για τις αξίες της ζωής, τις επιθυμίες, τις ανησυχίες αλλά και τις επιτυχίες των δημοτών… Η πλούσια και σύγχρονη αισθητική παρουσίαση των θεμάτων δε θα περιορίζεται αυστηρά στα έργα και τις δραστηριότητες του Δήμου, αλλά θα προσφέρει πραγματική ενημέρωση με άρθρα … για την υγεία, την παιδεία, την τεχνολογία, τον τουρισμό, τη νεολαία …» (Φεβρουάριος,2007,σελ.12). Δεύτερη στάση στο δεύτερο τεύχος ανακαλύπτουμε τις αρχές δεοντολογίας του δημοσιογραφικού επαγγέλματος από τις οποίες αξίζει να επισημάνουμε τις εξής: «Ο δημοσιογράφος δικαιούται και οφείλει να θεωρεί πρώτιστο καθήκον του προς την κοινωνία και τον εαυτό του τη δημοσιοποίηση όλης της αλήθειας, να μεταδίδει την πληροφορία και την είδηση ανεπηρέαστα από τις προσωπικές πολιτικές, κοινωνικές …και πολιτισμικές απόψεις του ή πεποιθήσεις, να συμβάλλει στην αναβάθμιση του δημοσιογραφικού λόγου αποφεύγοντας … λεκτικές κακοποιήσεις, να συμβάλλει δημιουργικά στην προστασία της εθνικής μας παράδοσης …» (Μάιος, 2007, σελ.40-41). Τρίτη και τελευταία (προς το παρόν) στάση μας στο δέκατο τεύχος (Μάιος,2008) το οποίο αποτελεί και την αφορμή για να ναυαγήσει το ταξίδι μας, μιας και μας αράζει σε μια πραγματικότητα κατά την οποία το ταξίδι δεν άρχισε ποτέ παρά μόνο στα όνειρά τους.

Στο εν λόγω τεύχος η δημοσιογράφος Αργυρώ Μυκονιάτη με το χρονογράφημά της «Μεγάλες προσδοκίες…» (σελ.10) επιχειρεί να επικαιροποιήσει δύο θέματα της πολιτικής και κοινωνικής ζωής τού τόπου μας, τη θαλάσσια συγκοινωνία και τον πεζόδρομο, όχι μόνο με έναν τρόπο επικριτικό, ο οποίος βέβαια αρμόζει στο είδος του χρονογραφήματος, αλλά και με έναν έντονα ιδεολογικό λόγο που βέβαια, σύμφωνα με τους παραπάνω σκοπούς του περιοδικού, δεν αρμόζει ως ύλη σε μια δημοτική έκδοση. Η δημοσιογράφος εξαρχής απαξιώνει τους Έλληνες/νίδες χαρακτηρίζοντάς τους ως ισχυρογνώμονες που όσο και αν προσπαθήσουν να συμπεριφερθούν ως Βέλγοι είναι μάταιο. Με αυτόν τον τρόπο, από τη μια μεριά, δημιουργεί το στερεότυπο του Βέλγου ως ένα πρότυπο προς μίμηση και από την άλλη, το στερεότυπο των Ελλήνων ως φωνακλάδες, ανάξιοι και ικανοί μόνο «για να καταφέρνουν μια τεράστια τρύπα στο νερό». Στη συνέχεια επιτίθεται στην αντιπολίτευση η οποία «δήθεν» αποτελεί τροχοπέδη στη λειτουργία της θαλάσσιας συγκοινωνίας η οποία μάλιστα θεωρεί ότι «τώρα» θα είναι τζάμπα και χωρίς κόστος. «Πρώτη φορά το τζάμπα αντιμετωπίζεται με αδιαφορία, σε μια χώρα που όλοι το επιδιώκουν!» είναι τα λόγια της έκπληκτης δημοσιογράφου η οποία μήπως θα έπρεπε να διαβάσει πολύ καλά εκτός από τις αρχές της δεύτερης στάσης μας, το σύνταγμα και τους ελληνικούς νόμους οι οποίοι επισημαίνουν τις λέξεις «νόμιμο» και «παράβαση»! Μήπως τότε θα σταματήσει τις γενικεύσεις του τύπου «όλη η χώρα επιδιώκει το τζάμπα» σπιλώνοντας έτσι όλους τους Έλληνες/νίδες ως ανίκανους και τζαμπατζήδες; Η κριτική μου, βέβαια, στη δημοσιογράφο πρώτιστο στόχο έχει όχι άμεσα την ίδια αλλά τον εκδότη και την αρχισυνταξία του περιοδικού, το οποίο είναι δημοτικό, άρα δημόσιο, και το πληρώνουμε όλοι μας για τους σκοπούς της πρώτης στάσης μας.

Και σαν να μην έφτανε το χτύπημα αυτό στο πολιτικό και πολιτιστικό σκαρί μας έρχεται και το «Αντρικό» τεστ (σελ.44) να μας αναταράξει τα ήδη ταραγμένα νερά μας. Το ανυπόγραφο αυτό σεξιστικό κείμενο που δεν μπορώ να θεωρήσω ότι με το λεξιλόγιό του, όπως «τα μπινελίκια», «βλαχοτηνέητζερ», «τον φουντάρετε», «τον κλωτσάτε», «φλώρος», «τυρόπιτας», κ.λ.π. προάγει «τις αξίες της ζωής μας, τις επιθυμίες, τις ανησυχίες αλλά και τις επιτυχίες των δημοτών μας» (βλ. κ. Δήμαρχος, πρώτη στάση) απορώ γιατί είναι ανάγκη να δημοσιευτεί στο περιοδικό του Δήμου. Ποιον από τους παραπάνω σκοπούς και ποια από τις παραπάνω αρχές δεοντολογίας εξυπηρετεί; Γιατί αυτή η κατηγοριοποίηση των αντρών; Γιατί εδραιώνεται το στερεότυπο και πρότυπο του άντρακλα που χτυπάει, κλωτσάει και καλό θα ήταν να επιδιώκει να κάνει φυλακή; Δε νομίζω ότι θα ήταν καλό να ασχοληθούμε παραπάνω με αυτό το απάνθρωπο κείμενο, γιατί η αναπαραγωγή του ίσως το καταστήσει σημαντικό. Εκείνο με το οποίο είναι ανάγκη να ασχοληθούμε όλοι μας και να τολμήσουμε να μιλήσουμε και να φωνάξουμε, έτσι όπως κάνει η νεολαία μας στους καθημερινούς αγώνες της για ένα καλύτερο μέλλον, είναι: «Φτάνει πια! Η υπομονή μας έχει και τα όριά της!».

«Ανθρώπινη αξιοπρέπεια», "πολιτισμός", "ισότητα", "δημοκρατία" ..... δεν περιμένω να με καταλάβετε αγαπητοί θεματοφύλακες ... όπως άλλωστε έγραφε και η -όχι μεγάλη Ελληνίδα- ποιήτρια Κατερίνα Γώγου "γράφουμε σε συνθηματική γλώσσα γιατί η δική σας μόνο για γλύψιμο κάνει".

Χωρίς καθόλου εκτίμηση

ΜΕΝΔΡΙΝΟΣ Ιωάννης

Δημοτικός Σύμβουλος

Τα «μικρά λάθη» της Αστυνομίας

Τα «μικρά λάθη» της Αστυνομίας Του Ιωάννη Μενδρινού*

Ένα από τα καθήκοντα της αστυνομίας είναι η προστασία των δικαιωμάτων του πολίτη. Ένα από τα θεμελιώδη δικαιώματα του πολίτη σύμφωνα με το Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι το Δικαίωμα στη ζωή (Άρθρο 2:1. Κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στη ζωή). Βάση αυτών των δύο αξιωμάτων, που ισχύουν σε κάθε οργανωμένη δημοκρατικά πολιτεία και χώρα, οι πρόσφατες δηλώσεις συνδικαλιστή της Αστυνομίας που αναφέρονται «στην εγκληματική πράξη», σύμφωνα με τον υπουργό Δημ. Τάξης, παραλείψεων συγκεκριμένων αστυνομικών η οποία οδήγησε στην εν ψυχρώ δολοφονία του 59χρονου οδηγού λεωφορείου, Π. Πιξόπουλου, είναι ανάγκη να επισημανθούν και να προβληματίσουν όλους τους/τις συναδέλφους/ισσες αλλά και όλη την κοινωνία.

Οι δηλώσεις αυτές, όπως γράφει και ο Πάνος Σόμπολος στην Ημερήσια on line, αναιρούν το παραπάνω θεμελιώδη δικαίωμα της ζωής του κάθε ανθρώπου προσδιορίζοντας ως «μικρό λάθος» την αφαίρεση ζωής ενός πολίτη:«ο εκπρόσωπος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αστυνομικών, Γιώργος Φεστερίδης, προσπάθησε να υποβαθμίσει το γεγονός χαρακτηρίζοντας μικρά τα λάθη και απέδωσε τα όσα έγιναν, όχι στην ανοργανωσιά, αλλά στην έλλειψη προσωπικού και υλικοτεχνικού εξοπλισμού». Βέβαια, την ίδια ώρα σύσσωμη η ελληνική πολιτεία δήλωνε: «Δεν θα ανεχτώ ψευτοεπαγγελματίες. Όποιος θέλει να λειτουργεί με αυτό τον τρόπο, θα τον στείλω σπίτι του να μας αφήσουν ήσυχους να κάνουμε τη δουλειά μας», ήταν οι πρώτες κουβέντες του αρχηγού της ΕΛ.ΑΣ., αντιστράτηγου Β. Τσιατούρα, ενώ ο Π. Παυλόπουλος έκανε λόγο για «σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι».

Σ’ αυτό το πλαίσιο και δεδομένου ότι κάθε επαγγελματική ομάδα προσδιορίζεται και χαρακτηρίζεται από τις ενέργειες έστω και ενός μέλους της είναι ανάγκη να επαναπροσδιορίσουμε το ρόλο μας ως αστυνομικοί τινάζοντας από επάνω μας τη ... δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία. Ταυτόχρονα, πρέπει να σπάσουμε τη σιωπή μας και την ανοχή μας σε δηλώσεις όπως τις παραπάνω του συγκεκριμένου συνδικαλιστή για να μπορούμε να είμαστε όχι μόνο αξιοπρεπείς αλλά και ωφέλιμοι στην κοινωνία.

Είναι προφανές, βέβαια, ότι πρόθεσή μου δεν είναι να κρίνω και να χαρακτηρίσω σε καμία περίπτωση τους «κατηγορούμενους» αστυνομικούς, για τους οποίους θεωρώ ότι η δικαιότερη γι’ αυτούς συμπαράσταση είναι η αποδοχή της κρίσης της δικαιοσύνης ως θεσμικό όργανο της πολιτείας, αλλά να ξεγυμνώσω τις σχέσεις εξουσίας τις οποίες καταχράζονται μερικά όργανα της τάξης προς όφελός τους ή προς όφελος «δικών» τους -κομματικών ή συγγενικών- προσώπων. Ας μην ξεχνάμε ότι ο ίδιος συνδικαλιστής είχε κατακρίνει τις πράξεις των αστυνομικών στην περίπτωση του ξυλοδαρμού του Κύπριου φοιτητή. Γιατί λοιπόν τώρα που ο «ξυλοδαρμός» είναι «θάνατος» δεν ακολουθεί την ίδια τακτική; Τι είναι αυτό που τον κάνει και δρα «κατά το δοκούν»; Μήπως χρησιμοποιεί την εξουσία της θέσης του όχι για την προστασία των πολιτών αλλά για κάποια άλλη προστασία; Και γιατί επιτέλους πάντα ο ίδιος «συνδικαλιστής» τοποθετείται επί παντός επιστητού και όχι τα υπεύθυνα θεσμικά όργανα; Η Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Νομού Θεσσαλονίκης δεν θεωρεί υποχρέωσή της να τοποθετηθεί επί του θέματος μέσω του Προέδρου της , την ώρα μάλιστα που έχουν τοποθετεί σχεδόν όλα τα θεσμικά όργανα συμπεριλαμβανομένου και του Προέδρου της Δημοκρατίας; Ρητορικά, βέβαια, ερωτήματα που η απάντησή τους είναι δεδομένη και γνωστή σε πολλούς και πολλές.

Αν και μια συγνώμη δεν είναι αρκετή για την εγκληματική αυτή πράξη οφείλουμε όμως να τη ζητήσουμε από τους συγγενείς του θύματος και από όλη την κοινωνία ως μια επαγγελματική κοινωνική ομάδα.

*Ο Ιωάννης Μενδρινός είναι δημοτικός σύμβουλος στο δήμο Θερμαϊκού - συνταξιούχος ανθυπαστυνόμος ΕΛ.ΑΣ. - τ. αντιπρόσωπος ΠΟΑΣΥ
Μαι 15, 2008