Πέμπτη, 3 Απριλίου 2008

Χέσε ψηλά κι αγνάντευε και πέτα βοτσαλάκια

Πολυμελής η "σκιώδης" κυβέρνηση

Το αίτημα για σφιχτό και ολιγομελές σχήμα μένει ανικανοποίητο. Ξεκάθαρο ρόλο ζητούν τα έμπειρα στελέχη του ΠΑΣΟΚ

Περισσότεροι από... 40 (!) είναι οι βουλευτές που έσπευσαν από την περασμένη Δευτέρα στο γραφείο του Δ. Ρέππα, διαμαρτυρόμενοι για την πρόθεση του Γ. Παπανδρέου να ορίσει τους κορυφαίους ως σκιώδεις «υπερ-υπουργούς».

Αποτέλεσμα αυτών των πιέσεων -από νέους και προεδρικούς ως επί το πλείστον βουλευτές- ήταν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ να οδηγηθεί στην απόφαση να ορίσει από δεκαέξι έως δεκαοχτώ σκιώδεις υπουργούς, αντί των οχτώ που προγραμμάτιζε αρχικά (σ.σ.: οι σχετικές ανακοινώσεις αναμένονται σήμερα, σε συνδυασμό με τις εξελίξεις στο Βουκουρέστι).

Αν σε αυτούς προστεθούν οι δώδεκα... «υφυπουργοί» -οι γραμματείς των ΚΤΕ και οι αναπληρωτές τους-, τότε «η πρώτη κυβέρνηση του Γιώργου» θα αποτελείται από τριάντα στελέχη. Δηλαδή, ένας στους τρεις βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα έχει ρόλο, ενώ η σχέση γίνεται ένας προς δύο, αν συνυπολογιστούν και οι κοινοβουλευτικοί που έχουν κομματικά πόστα ή συμμετέχουν στο προεδρείο της ΚΟ.

Η διάσπαση των χαρτοφυλακίων περιορίζει το ειδικό βάρος τους, με αποτέλεσμα οι κορυφαίοι να θεωρούν ήδη «στενά» τα «κοστούμια» που «έραψε» για λογαριασμό τους η ηγεσία του κόμματος. Σε κάθε περίπτωση, η ουσία είναι πως το αίτημα πολλών για σφιχτό σχήμα και ισχυρό πολιτικό κέντρο θα μείνει ανικανοποίητο και σε αυτή τη φάση.

Ενδεικτικό του κλίματος απογοήτευσης που έχει δημιουργηθεί στους κόλπους των βουλευτών, είναι ότι ο Γ. Παπανδρέου αφιέρωσε χθες τις ώρες της αναμονής των εξελίξεων στο ΝΑΤΟ σε ραντεβού με βουλευτές. Ακουσε έτσι από πρώτο χέρι την γκρίνια των νεότερων πως «για μία ακόμη φορά μας καπελώνεις με τους παλιούς»!

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ απέρριψε αυτές τις αιτιάσεις, λέγοντας ότι από τη στιγμή που ανέλαβε τα καθήκοντά του έδωσε έμφαση στην ανανέωση, «καταβάλλοντας και το αντίστοιχο τίμημα», όπως υπογράμμισε σε κάποιους από τους συνομιλητές του.

Από την άλλη πλευρά, οι κορυφαίοι (Ευ. Βενιζέλος, Κ. Σκανδαλίδης, Α. Διαμαντοπούλου, Μ. Χρυσοχοϊδης, Π. Ευθυμίου κ.ά.) εμφανίζονται πρόθυμοι να αναλάβουν καθήκοντα, αλλά, διαμηνύουν, «οι ρόλοι πρέπει να είναι καθαροί». Γιατί, όπως χαρακτηριστικά εξήγησε εις εκ των προαναφερθέντων στο «Εθνος», «σε αυτή τη φάση το χειρότερο για το ΠΑΣΟΚ θα είναι η σύγχυση και ο εσωτερικός ανταγωνισμός».

Πολυδαίδαλο σύστημα
Επισημαίνεται σχετικά πως ρόλο στην καθοδήγηση των «υπουργών» διεκδικούν τα δεκατέσσερα μέλη του κοινοβουλευτικού συμβουλίου, ενώ είναι αυτονόητο ότι συμμετοχή στη χάραξη της γραμμής θα διεκδικήσουν και οι γραμματείες των τομέων του κόμματος.

Δημιουργείται έτσι ένα πολυδαίδαλο σύστημα το οποίο θα καθοδηγείται από την τριανδρία Αθανασάκης - Ραγκούσης - Ρέππας. Και αυτό το σχήμα, όμως, γίνεται... «τετράγωνο», αν προστεθεί ο Φ. Πετσάλνικος και πολύγωνο, αν συνυπολογιστούν ο Γ. Παπακωνσταντίνου και ο Π. Γερουλάνος. Στον χώρο ανάμεσα στο κόμμα και τη Βουλή, με επικοινωνιακά καθήκοντα, θα δραστηριοποιηθεί ο Τ. Χυτήρης ο οποίος -εκτός από το επιτελείο Γερουλάνου- θα είναι και ο σκιώδης υπουργός Επικρατείας.

Οι εφτά τελευταίοι θα αποτελούν τον πρωινό καφέ, με την προσθήκη του στελέχους που θα αναλάβει τον πολιτικό σχεδιασμό.

Η νεότερη γενιά στελεχών που βρίσκεται στο περιβάλλον του Γ. Παπανδρέου διεκδικεί δυναμικά τους πρώτους ρόλους. Στο πλαίσιο αυτό τον πιέζουν να προχωρήσει «χωρίς άλλη καθυστέρηση» σε τιμητικές αποστρατείες. «Αλλιώς το "ρόλοι σε όλους" θα επισκιάσει το "άλλαξέ τα όλα"», προειδοποιούν τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ.

ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ
Αρρυθμίες στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ

Η εμμονή του Γ. Παπανδρέου με τα πολυπρόσωπα όργανα θεωρείται ως η αιτία της κακοδαιμονίας του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή. Καθώς, παρότι η κοινοβουλευτική του ομάδα αποτελείται από έμπειρα στελέχη, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης χάνει τις εντυπώσεις, πότε από ρελάνς της κυβέρνησης και πότε από τις εμπνεύσεις του Α. Αλαβάνου.

Ο ελιγμός του Π. Παυλόπουλου στη συζήτηση για το δημοψήφισμα, ο οποίος επικαλέστηκε αντίθετη θέση του ΠΑΣΟΚ στη διαδικασία της αναθεώρησης και ο πανικός που προκλήθηκε, ήταν απλώς το τελευταίο κρούσμα. Οι επιπτώσεις για την αντιπολίτευση -σε επίπεδο εντυπώσεων- θα ήταν ακόμη πιο βαριές αν δεν λειτουργούσαν τα αντανακλαστικά του Ευ. Βενιζέλου και του Α. Λοβέρδου.

Εντόπισαν το σκόπιμο «λάθος» του υπουργού και έβγαλαν το ΠΑΣΟΚ από τη δύσκολη θέση. Μόνο που η ουσία είναι ότι κανείς δε θυμόταν ποιος είχε την ευθύνη της σχετικής τοποθέτησης το 2006 και ποιος την έχει σήμερα.

Οι αρρυθμίες χτύπησαν κόκκινο με την υπόθεση της τροπολογίας για τον ΟΤΕ -όταν το ΠΑΣΟΚ εμφανίστηκε με δύο κείμενα και οι κλητήρες έτρεχαν να τα μαζέψουν από τις θυρίδες των βουλευτών- και στην επερώτηση του Γ. Παπανδρέου στον πρωθυπουργό για τον λιθάνθρακα.

Τότε, ο Κ. Καραμανλής παρουσίασε παλαιότερη ερώτηση βουλευτών του ΠΑΣΟΚ υπέρ της χρήσης του! Κανείς από το πολυπληθές επιτελείο του Γ. Παπανδρέου, όμως, δεν είχε σκεφτεί ή δεν είχε θεωρήσει δουλειά του να ξεσκονίσει την ιστορία της υπόθεσης, ώστε να τον προστατέψει από τη ρελάνς του αντιπάλου του.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΤΥΠΑΣ

Αντιγράφω με λύπη από ΕΘΝΟΣ, 3/4/2008

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου